گرديد كه در زمان حياتش از أو با عناوينى همچون « مولانا الامام العلّامة الكامل المكمّل ، وحيد دهره وفريد عصره فخر العارفين قرّة عين ذات الموحّدين ونور بصر المحققين » « 1 » ، « قطب العارفين ، سلطان الموحّدين وبرهان المحققين » « 2 » ياد كنند وأو را « من المشايخ العارفين والصّوفية المجتهدين والعالمين العاملين » « 3 » بخوانند . از اين عناوين وقرائنى چند مىتوان به جايگاهى كه أو در همان روزگار در ميان خانقاهيان داشته است پى برد . در اينجا به شمارى از اين قرائن اشاره مىكنيم : 1 - بگواهى تلميذ نامدار أو قيصرى ، در آن روزگار جمعى از طالبان كمال ، اين راه را در محضر عبد الرزّاق مىپيموده‌اند وگروهى از ايشان ، رمزناكترين ودهشت‌انگيزترين متن صوفيانه را از مجلس درس أو مىآموخته‌اند « 4 » . اين گواهى ، نشان از پذيرش عمومى أو در ميان صوفيان آن روزگار ورتبهء بلند أو در آن دوران دارد . 2 - به نوشتهء خود أو ، طالبان قواعد سلوك عملي وجويندگان معارف علمي وذوقي خانقاهى أو را در رتبهء وقوف وآگاهى كامل نسبت به اين دو جلوهء تصوّف مىدانسته‌اند ؛ چه گروهى از أو در خواست تدوين گزارشى بر فصوص را داشته‌اند « 5 » وگروهى ديگر از أو مىخواسته‌اند تا منازل السّائرين را به شرح در گيرد . هم صدائى وزير « صوفي نهاد » « 6 » آن روزگار خواجة غياث الدّين محمّد با اين گروه دوّم نيز نشان از شهرت أو در ميان وابستگان به سلطانيه دارد « 7 » . 3 - از نوشتهء جامى چنين بر مىآيد كه حتّى آنان كه نظري به مرتبت رفيع شيخ أكبر نداشته‌اند ونازكيهاى خيال أو را برنمىتافته‌اند نيز أو را در اين وادى از معرفت پخته

--> ( 1 ) . بنگريد : مقدمه قيصرى بر شرح فصوص الحكم ص 4 . ( 2 ) . عناوينى است كه قيصرى در رساله‌اى كه در دفاع از شيخ خود پرداخت آورده است . نسخه‌اى از اين رساله بشمارهء 1405 در كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى موجود است . ( 3 ) . بنگريد : مجمع الآداب في معجم الألقاب ج 4 ص 181 . ( 4 ) . بنگريد : مقدمه قيصرى بر شرح فصوص الحكم ص 4 . ( 5 ) . بنگريد : شرح أو بر فصوص الحكم ص 3 . ( 6 ) . بنگريد : تاريخ گزيده ص 610 . ( 7 ) . بنگريد : شرح أو بر منازل السّائرين ص 2 .