من البزّ و أفاويه الطّيب و الجواهر و أمتعة البحر ، فقال المسلمون : لو كانت هذه الأموال لتقوّينا بها و لأنفقناها في سبيل اللَّه ، فأنزل اللَّه عزّ و جلّ هذه الآية و قال : لقد أعطيناكم سبع آيات هي خير لكم من هذه السّبع قوافل ، و دليل هذا التأويل قوله عزّ و جلّ عقيبها : « لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ » * الآية ] . ازين عبارت ظاهرست كه حسين بن فضل و ديگر مفسّرين در وجه تسميهء فاتحة الكتاب بسبع مثاني بيان نموده‌اند كه چون اين سوره دو مرتبه نازل شد ، يك بار در مكّه و يك بار در مدينه ، لهذا آن را خداوند عالم بمثانى تعبير فرمود ، و سبب نزول آن در مدينه چنين ذكر كرده‌اند كه باى يهود بنى قريظه و بنى نضير هفت قافله از مقام بصرى و أذرعات در يك روز وارد شد و در آن قافلها أنواع جام‌ها و اقسام خوشبوها و جواهر و أمتعه بحر بود ، پس مسلمين گفتند : اگر اين همه أموال براى ما مىبود ما قوّت حاصل مىكرديم به آن و خرج مىكرديم آن را در راه خدا پس خداوند عالم نازل فرمود اين آيه را و فرمود كه ما شما را هفت آيت بخشيديم كه آن هفت آيه بهترست براى شما ازين هفت قافله . و بعد ذكر اين قصّه مفسّرين مذكورين افاده كرده‌اند كه دليل اين تأويل قول خداوند عالمست كه در عقب اين آيه فرموده : « لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ » * مراد آنست كه چون در آيهء ما بعد خداوند عالم جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را منع فرموده ازين كه آن جناب نظر نمايد بسوى چيزى كه خداوند عالم آن را بأصناف كفّار از قبيل مال و متاع دنيا عطا نموده لهذا بحسب قضيّه مناسبت بين الآيات بايد كه سبب نزول آيه ما قبل هم قصّه ورود قوافل كه مشتمل بر تمنّاى مسلمين أموال آن قوافل را و منع خداوند عالم مسلمين را ازين تمنّا و تسليت بعطاي سبع مثانى است قرار داده آيد . و افراط أهل سنّت در تفسير آيات بقضيّهء تناسب بجايى رسيده كه عاقل بصير را در بعض موارد بچار موجهء حيرت مىاندازد و كمال خلاعت و جلالت اين حضرات را در كتمان حقّ أبلج و نصرت باطل لجلج واضح و عيان مىسازد ! مگر نمىبينى كه نظام نيسابورى أعرج در تفسير « غرائب القرآن » أولا آيهء « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ