ايد ، از آن روز باز كه اين لفظ كه بر زبان مبارك ايشان گذشته در أفواه افتاده و خدمت خواجه محمّد به اين لقب مشهور شدند . خدمت خواجه محمّد پارسا قدّس سرّه مىآرند كه در راه حجاز در مرضى كه حضرت خواجه را واقع شده بود وصايا فرمودند و در آن أثنا اين مخلص را بحضور أصحاب خطاب كردند و فرمودند كه حقّى و أمانتى كه از خلفاء خاندان خواجگان قدّس سرّه به اين ضعيف رسيده است و آنچه درين راه كسب كرده است آن أمانت را بشما سپرديم ، چنان كه به برادر دينى مولانا عارف عليه الرّحمة نيز سپردند ، قبول مىبايد كردن و آن أمانت بخلق خدا مىبايد رسانيدن . اين مخلص تواضع كرد و قبول نمود ، چون از سفر حجاز مراجعت كردند باز مكرّر فرمودند : آنچه داشتم به تمام ربودى ! و نيز فرموده‌اند كه در مرض آخر در غيبت اين مخلص در حضور أصحاب فرمودند كه مقصود از وجود ما ظهور اوست ! او را بهر دو طريق جذبه و سلوك تربيت كرده‌ايم ، اگر مشغول مىشود جهانى ازو منوّر مىگردد ، ويرا أفضليّت بسيارست ، چون متوجّه سفر حجاز شدند و در كنف صحّت و عافيت بمكّهء محترمه رسيدند و أركان حجّ تمام گزارده ، ايشان را مرضى عارض شده است ، چنانچه طواف وداع در عمارى كردند و از آنجا متوجّه مدينه شدند و از آنجا اشارات و بشارات يافته در روز پنجشنبه به سنهء اثنين و عشرين و ثمان مائة بجوار رحمت حقّ پيوسته‌اند ، و در جوار قبر شريف أمير المؤمنين عبّاس رضي اللَّه تعالى عنه مدفون گشته ] . و كفوى در « كتائب أعلام الأخيار » گفته : [ محمّد بن محمّد بن محمود الحافظى البخاري المعروف بخواجه محمّد پارسا ، أعزّ خلفاء الشّيخ الكبير خواجه بهاء الدّين نقشبند ، قدّس اللَّه أرواحهما . كان من نسل حافظ الدّين الكبير تلميذ شمس الأئمّة الكردرى . قد نصّ عليه في ذكر محمود الانجير معنوى ( الماضى . ظ ) في قلب الكتيبة الحادية عشر ، ولد في سنة ستّ و خمسين و سبعمائة و قرأ العلوم على علماء عصره و كان قد بهر على أقرانه في دهره و حصّل الفروع و الاصول و برع في المعقول و المنقول ، و كان شابّا قد أخذ الفقه عن قدوة و بقيّة أعلام الهدى الشّيخ العارف الرّبّانى ابو الطاهر