مساوات واجب و لازم باشد و صار فى ازين تبادر و مانعى ازين ظهور غير موجود فلا وجه للعدول الّا الغفول و الذّهول عمّا مهّده الاساطين الفحول و تلقّوه باجمعهم بالقبول و موضح اين تبادرست صحت سلب تشبيه در صورت عدم مساوات مثلا اگر زيد مساوى با عمر در علم نباشد خواهند گفت كه زيد ليس كعمرو فى العلم و اگر زيد در حسن مساوى عمرو نباشد خواهد گفت كه زيد ليس كعمرو فى العلم و همچنين در هر امرى از امور مذكوره و امثال آن اگر مساوات زيد با عمرو مفقود خواهد بود خواهند گفت كه زيد ليس كعمرو فيه پس اگر تشبيه دلالت بر مساوات نمىكرد سلب تشبيه در صورت عدم مساوات وجهى نداشت پس تعصّب مذهب و حب مشرب اين حضرات را بحدّى ذاهل و غافل گردانيده كه از انكار دلالت الفاظ و جحد لغات هم نمىهراسند و هر چه مىخواهند بىمبالات از مؤاخذه و تعيير ارباب فهم و ادراك مىنگارند و اجلّه و اكابر علما بايه آمره جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم باقتداى هداى انبيا عليهم السلام استدلال كرده‌اند بر افضليّت آن حضرت از انبيا عليهم السلام پس اين حديث شريف كه از ان ثبوت صفات انبيا عليهم السلام در جناب امير المؤمنين ع ظاهرست قطعا و حتما دليل افضليت آن حضرت از انبيا عليهم السلام باشد و إذا ثبت افضليّته عليه السّلام من الانبياء الكرام فما ظنّك بثبوت افضليّة من الثلثة الحائزين لصفات تتحيّر فيها الافهام و اوّلا سياق اين آيه كريمه كه از ان امر جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم باقتداى هداى انبياء عليهم السلام ظاهرست بايد شنيد و بعد آن بوجه استدلال آن بر افضليت جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم حسب تقرير اساطين سنّيه بايد رسيد تا از ان بغايت