بخواب ديد كه در مسجد جامع بر تختى نشسته‌اند و مىفرمايند كه امروز از كتاب فقيه احمد يعنى بيهقى فلان حديث استفاده كرديم و محمد بن عبد العزيز مروزى فقيه مشهور گفته روزى بخواب مىبينم كه يك صندوق از زمين به آسمان پريده مىرود و گرداگرد آن نوريست نهايت درخشنده كه چشم را خيره مىكند مىپرسم كه اين چه چيزست فرشتگان مىگويند كه اين صندوق تصانيف بيهقيست كه در بارگاه كبريا مقبول شد گاهى بشعر هم ميل مىكرد اين چند بيت از نظم اوست من اعتز بالمولى فذاك جليل و من رام عزّا عن سواه ذليل و لو ان نفسى مذ يراها مليكها مضى عمرها فى سجدة لقليل احبّ مناجاة الحبيب باوجه و لكن لسان المذنبين كليل وفات او دهم جمادى الاولى سنه چهار صد و پنجاه و هشت در شهر نيشاپور واقع شد اما در تابوتى نهاده به بيهق آوردند و در خسروجرد مدفون ساختند بيهقى نسبت به بيهقست كه نام چند ديه است متصل بهم دربست گروهى نيشابور واقع شده مجموع آن ديهات را بيهق گويند مثل بارهه و هرپانه در نواح دهلى و كلان‌ترين آن ديهات خسروجردست مدفن بيهقى انتهى ابن خلكان گفته خسروجرد بضم خاى معجمه و سكون سين و فتح راى مهملتين و سكون واو و كسر جيم پستر را و دال مهملتينست هكذا فى تقويم البلدان نقلا عن اللباب و اللَّه اعلم انتهى پس كمال عجب و حيرتست كه چنين امام كبير و بحر غزير و مقتداى عديم النظير و جهبذ شهير و حاوى فضل مستنير و حائز شرف مستطير كه فضائل فاخره و محامد باهره و مدائح زاهره و مناقب متكاثره و مكارم متوافره او مجمع عليهاست عند الاساطين النحارير و اسناد حديث به او مثل اسناد حديث بجناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلمست وقتى كه حديثى موافق مطلوب شيعه روايت كند با آنكه ديگر اساطين قوم هم آن را روايت كرده‌اند و عبد الرزّاق آن را بسند صحيح روايت