« چهل وجه در اثبات حديث « تشبيه » و ابطال انكار آن » بروايت راويان : و محتجب نماند كه چون صحّت اين حديث شريف در ما بعد از كلام بلاغت نظام والد علّام مخاطب قمقام ثابت مىنمايم و هم جمعى از معتمدين اعلام و اساطين فخام كه مشايخ اجازهء والد ماجد او هستند نقل آن كرده‌اند و هم جمعى از ناقلين آن كسانى هستند كه خود مخاطب در مدح و ستايش و تبجيل و تعظيم شان در بستان المحدثين و او بلاغت و فصاحت و شيرين زبانى كه اتصاف او به آن شهرهء آفاقست داده و هم جابجا در تفسير و درين كتاب احتجاج و استدلال بروايات و افاداتشان آغاز نهاده پس بايد كه معتقدين والد ماجد مخاطب و هواخواهان و مقلدين خود او از ردّ و ابطال ردّ اين حديث شريف دل‌آزرده نشوند و ملالى نبرند و چين بجبين نشكنند و سركه بر رو نمالند بلكه چون اين رو صحيح صريح موافقت والد ماجد او و هم موافقت خود او حسب مدح و ستايش او در حق ناقلين اين حديث شريف و استدلال و احتجاج او بافادات و روايات‌شانست بايد كه شكرگزار و منت بردار اين خاكسار بيمقدار شوند و نيز ظاهرست كه اين ردّ و ابطال موافقت واضحست با جميع ناقلين و مثبتين حديث تشبيه كه همه از اساطين ممدوحين و اسلاف مقبولين سنيّه‌اند پس به اين نظر اين رد و ابطال بلكه على الاطلاق هر ردّ و ابطال كه موافق ارشادات اسلاف سنيّه با كمال و مستند بافادات منقدين اقبالست مقام شكايت و ملال و جاى آزردگى و كلال نيست پس اگر بعوض شكرگزارى و منّت بردارى شكايت و بيزارى و گريه و زارى و اضطراب و بيقرارى آغاز نهند مخاطب به اين شعر لطيف خواهند شد هر دم آزردگى غير سبب را چه علاج ما بر شتم ز لطف تو غضب را چه علاج و نيز مخاطب در متن اين كتاب و حاشيه آن و فاضل رشيد