و سويد حد ثانى و محمد بن جرير طبرى و سليمان بن احمد طبرانى و ابو الحسن حربى و ابو الحسن بن المعازلى و غيرهم بنظرت رسيده است فلا تكن من الذاهلين و علاوه برين در ما سبق از كتاب المناقب ابن المغازلى دانستى كه جابر بن عبد اللَّه الانصارى اين حديث را از جناب رسالت مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم به اين سياق منير الآفاق روايت كرده سمعت رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلم يقول يوم الحديبية و هو اخذ بضبع على بن أبى طالب هذا امير البررة و قاتل الفجرة منصور من نصره مخذول من خذله ثم مد بها صوته فقال انا مدينة العلم و على بابها فمن أراد العلم فليات الباب و اهتماماتى كه درين روايت از افعال و اقوال جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم واردست و ما بعون اللَّه تعالى سابقا بتفصيل و توضيح آن را ذكر كرده‌ايم به نحوى واقع شده است كه بعد ملاحظهء آن احدى از عقلا در اختصاص شرف بابيت مدينة العلم بجناب امير المؤمنين عليه السّلام ريبى نخواهد ورزيد و اصلا بسوى ادعاى فاسد بنبانى نخواهد گرويد و ذلك سافر بابين السفور وَ مَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَما لَهُ مِنْ نُورٍ و چون اختصاص شرف بابيت مدينة العلم بجناب امير المؤمنين عليه السّلام بنا بر اين حديث متسق النظام جاى كلام نبود لذلك اصحاب جناب رسالت مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم باجمعهم اتفاق برين امر داشتند چنانچه سابقا از افادهء زرندى در نظم درر السمطين دانستى كه حديث مدينة العلم فضيلتيست كه تمامى اصحاب جناب رسالت مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم بان اعتراف و ابتهاج مىنمودند در باب آن طريق وفاق را مىپيمودند و ما وراى اين بتصريح صريح دريافتى كه جناب امير المؤمنين عليه السّلام به اين حديث شريف در واقعهء شورى بر اصحاب شورى احتجاج نموده و پر ظاهرست كه اگر فضيلتى كه ازين حديث براى آن جناب ظاهر مىشود مخصوص بآنجناب نبود چگونه آن جناب به آن احتجاج مىفرمود و اگر بالفرض آن جناب به آن احتجاج فرموده بود چگونه اصحاب شورى با آن همه دواعى متوفره رد و انكار و جحود و استنكار از رد بر آن جناب باز مىماندند و نمىگفتند كه بابيت مدينهء علم مخصوص بشما نيست بلكه درين فضيلت ديگر اصحاب هم شريك شما هستند حال آنكه دانستى كه اصلا اصحاب شورى حرفى بمقابلهء احتجاج آن جناب به اين حديث و سائر احاديث بر زبان نياورند بلكه بتصريح صريح