هر كه زعم انفكاك اعلميت ازين عالم اجل نمايد صراحة ضال بلكه اضلست و ازينجا به حمد اللَّه تعالى ظاهر و باهر گرديد كه آنچه ابن حجر در مقام توجيه قول جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم فمن أراد العلم فليات الباب به قصد فرار از ثبوت اعلميت جناب امير المؤمنين عليه السّلام اعتراف برجحان آن جناب در ايضاح و بيان نموده خود دليل اعلميت آن جنابست از سائر اصحاب و اوضح و ابين شاهدست درين باب عند اولى الالباب و هذا من جلائل آثار علو الحق و الصواب دوازدهم آنكه زعم ابن حجر كه حكم رجوع بجناب امير المؤمنين عليه السّلام بسبب زيادت ايضاح و بيان آن جنابست ظاهر مىنمايد كه نزد او ابو بكر هم صاحب ايضاح و بيان بود ليكن جناب امير المؤمنين عليه السّلام درين باب مزيت بر او داشت حال آنكه هرگز بوجه من الوجوه ثابت نشده كه ابو بكر بهرهء از ايضاح و بيان علم نبوى داشته باشد بلكه از دلائل موفوره و براهين غير محصوره جهل و حرمان كلى او از اصل علم مدينه علم ثابتست فانّى يحصل له حظ من الايضاح و البيان و كيف يتاتى له شىء من الافصاح و التبيان بالجمله آنچه ابن حجر در اين جا براى اخمال اعلميت جناب امير المؤمنين عليه السّلام و اظهار اعلميت ابو بكر تفوه كرده يا زعم نموده سراسر باطل و محال و از هر جهت براى او موجب انقطاع و انخزال ست و حرفهاى نامربوط و كلمات ظاهرة السقوط او جملگى در انفصام و انحلال مثل خزرات قلائد اطفال پامال اقدام ربات الحجال وَ هُمْ يُجادِلُونَ فِي اللَّهِ وَ هُوَ شَدِيدُ الْمِحالِ سيزدهم آنكه گمان ابن حجر كه حكم فرمودن جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم مريدان علم را برجوع بسوى جناب امير المؤمنين عليه السّلام مبنى بر آنست كه جناب امير المؤمنين عليه السّلام كه حسب زعمش غير اعلم بود زياده‌تر فارغ بود براى مردم نسبت بابو بكر كه نزد او اعلمست از جمله مظنونات فاسده و مزعومات كاسده اوست و هرگز سمتى از واقعيت ندارد چه اولا هرگز ثابت نشده كه تفرغ جناب امير المؤمنين عليه السّلام در عهد كرامت مهد جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله الاطياب نسبت بتفرغ ابو بكر بيشتر باشد و من ادعى فعليه البيان بلكه اگر حالات عهد آن جناب را نيك بنگرى خواهى دانست كه اشتغال جناب امير المؤمنين عليه السّلام در حروب و مغازى و بعوث و سرايا و قتل كفار اوغاد و اصطلام فجار اهل عناد بيش از بيش بود بخلاف ابو بكر كه بسبب خور معهود و جبن مشهود خود از تحمل اين مكاره و زحمات معاذ و مجار و بوجه ايثار فرار بر قرار از اعمال عظيمه و اشغال فخيمه جهاد