بيّنة و خلاعة عظيمة غير هينة پانزدهم آنكه باب مدينه براى كسانى كه خارج از مدينه باشند وسيله وصول بسوى داخل مدينه مىشود بخلاف محراب كه بنحو من الانحاء وسيلهء وصول خارجين از مدينه به داخل مدينه نمىتواند شد و چون جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم بلا شبهه مدينهء علم ربانى ست و جناب امير المؤمنين عليه السّلام باب المدينه است لهذا آن جناب بلا ريب بوجه حصول اين مرتبهء عظمى و مزيّه كبرى هادى و دليل و موصل خلائقست بسوى جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله الاطياب و ازينجاست كه آن جناب بسيارى از عباد را بحسن هدايت و ارشاد خود بدين مبين جناب ختم المرسلين عليه و آله آلاف سلام الملك الحق المبين رسانيد و بعلم آن سرور محظوظ و بهره‌ور گردانيد بخلاف ديگران كه خود از ثبات بر ظاهر اسلام قاصر و خاسر و در رد شبهات مخالفين اسلام جائر و حائر بودند و حكايات و اخبار و روايات و آثار عجزشان در مقابلهء ارباب اختبار و اصحاب اعتبار از حد افزون و از شمار بيرونست و سيأتى بيان شطر منها انشاء اللَّه تعالى فيما بعد و ازينجا متضح گرديد كه اگر بالفرض و التقدير ابو بكر حسب زيادت شنيعه مفتريان قوم محراب بوده باشد و از عيوب و نقائص او قطع نظر كرده آيد باز هم در هدايت عباد و تقريب بعاد بمرتبه باب مدينهء علم نمىرسد پس زعم اعلميت ابو بكر كه ابن حجر به لحاظ اين زيادت باطله در سر دارد بلا ريب نزد اصحاب اعيان از جملهء خزعبلات واضحة الهوان مىباشد شانزدهم آنكه اگر زعم فاسد ابن حجر در باب محرابيت ابو بكر و اعلميت او از باب مدينهء علم حظى از واقعيت مىداشت هرگز ابو بكر در هيچ واقعه رجوع بجناب امير المؤمنين عليه السّلام نمىكرد چه پر ظاهرست كه اعلم را هرگز رجوع به غير اعلم جائز نيست و ابدا ازو صادر نمىتواند شد حال آنكه رجوع أبى بكر در مسائل دينيه و معارف شرعيه و نوازل هائله و وقائع نازله بسوى جناب امير المؤمنين عليه السّلام اظهر من الشمس و ابين من الامسست و نبذى از شواهد آن در تشييد المطاعن والد ماجد علامه احله اللَّه دار السلامه مسرور و موجودست و شطرى از ان انشاء اللَّه تعالى در همين كتاب در ما بعد خواهى ديد و بعد ادراك اين معنى احدى از عقلا در بطلان مزعوم ابن حجر تامل نمىتوان كرد سبحان اللَّه ابن حجر چه قدر فاقد البصر افتاده است كه اين همه وقائع رجوع و التجاى ابو بكر را بسوى جناب امير المؤمنين عليه السّلام يكسر نظرانداز مىنمايد و بىمحابا در صدد اثبات محرابيت ابو بكر و اعلميت او از جناب امير المؤمنين عليه السّلام برآمده