بلا تردد و ارتياب و به غير تلعثم و اضطراب جناب امير المؤمنين عليه السّلام باب مدينة العلمست و در صورت باب بودن آن جناب هم عصمت آن جناب ثابت مىشود و هم غير آن از امور دين به حد تحقق و ثبوت مىرسد و كلام نافرجام ابن تيميه جز صغار و هوان نفعى به او نمىرساند بلكه باقصاى اخفاق و حرمان او را همكنار و پر دامان مىگرداند اتهام ابن تيميه راويان حديث مدينة العلم را به أفراد زندقه ، و اثبات زندقه او و پيروانش اما آنچه از غايت حقد و عناد و وغر دلداد تفوه نموده كه فعلم ان هذا الحديث انما افتراه زنديق جاهل ظنه مدحا و هو يطرق الزنادقة الى القدح فى دين الاسلام إذ لم يبلغه الا واحدا پس از جملهء كفريات شنيعه و حروريات فظيعهء اوست و اگر چه سزاى واقعى اين گونه كلمات بر روز حشر و قيام و بطش و اصطلام عزيز ذو انتقام موقوف است ليكن درين مقام حرفى چند كه دود از نهاد اين رئيس الاوغاد بر آرد بايد شنيد و آن اينست كه اين حديث شريف اعنى حديث مدينة العلم را اكابر علماى ثقات و افاخم نبهاى اثبات اهل سنت طبقه بعد طبقه روايت كرده‌اند و بسيارى ازيشان تصحيح آن نموده جمعى كثير و جم غفير آن را از جملهء مدائح عظيمه و مناقب فخيمهء جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله و سلم و جناب امير المؤمنين عليه السلام دانسته‌اند و اين معنى بحدّى واضح و لائحست كه محل جحود و انكار نمىتواند شد و قد وقفت على عبارات هؤلاء الكبار و افادات اولئك الاحبار بسياق يروق الابصار و يعجب النظار پس ابن تيميه را لازمست كه اين همه اسلاف عظام و اشياخ فخام خود را كه از جملهء ايشان عبد اللَّه بن عثمان قارى و سفيان ثورى و عبد الرزاق صنعانى و يحيى بن معين مرّى و سويد بن سعيد حدثانى شيخ مسلم صاحب صحيح و احمد بن حنبل شيبانى و عباد بن يعقوب رواجنى شيخ بخارى صاحب صحيح و ابو عيسى الترمذى و حسين بن فهم بغدادى و ابو بكر بزار و محمد بن جرير طبرى و ابو بكر باغندى و ابو العباس الاصم و ابو الحسن القنطرى و ابو بكر الجعابى و ابو القاسم طبرانى و ابو بكر قفال و ابو الشيخ اصبهانى و ابن السقاء الواسطى و ابو الليث السمرقندى و محمد بن المظفر بغدادى و ابن شاهين بغدادى و ابو الحسن سكرى حربى و ابن بطه عكبرى و حاكم نيسابورى و ابن مردويه اصبهانى و ابو نعيم اصفهانى و ابو الحسن العطار و ابو الحسن الماوردى و ابو بكر بيهقى و ابن بشران و خطيب بغدادى و ابن عبد البرّ و ابو محمد غندجانى و ابن المغازلى و ابو المظفر السمعانى و ابو على بيهقى و شيرويه ديلمى صاحب الفردوس و عبد الكريم سمعانى صاحب الانساب و اخطب خوارزم و ابن عساكر و ابو الحجاج اندلسى و مجد الدين ابن الاثير صاحب جامع الاصول و عزّ الدين بن الاثير صاحب اسد الغابه و محيى الدين بن عربى و ابن النجار و ابن طلحه و سبط ابن الجوزى و محمد بن يوسف كنجى و عزّ الدين بن عبد السلام و محب الدين طبرى و سعيد الدين فرخانى و احمد بن منصور المازرونى ؟ ؟ ؟ و حسين بن محمد الفوزى و محمد بن محمود الكرمانى و ابو الجامع ابراهيم الجوينى و غير ايشان مىباشند همه را متبعين زنادقه و از جملهء جهال انذال بشمارد و تطريق زنادقه بسوى قدح اسلام