كه بان علم معروف مىشوند و علماى حديث از همه علما اجل و اعظم مىباشند از روى قدر و عظيم‌تر شان از روى صدق و اعلايشان از روى منزلت و اكثرشان از روى دين هستند چه ايشان از اعظم ناس مىباشند از روى صدق و دين و امانت و علم و خبرت به چيزى كه ذكر مىكنند آن را از جرح و تعديل مثل مالك و شعبه و سفيان بن عيينة و سفيان ثورى و يحيى بن سعيد القطان و عبد الرحمن بن مهدى و عبد اللَّه بن المبارك و وكيع بن الجراح و شافعى و احمد بن حنبل و اسحاق بن راهويه و يحيى بن معين و على بن المدينى و بخارى و مسلم و ابو داود و ابو زرعه و ابو حاتم و نسائى و عجلى و ابو احمد بن عدى و ابو حاتم بستى و ابو الحسن دارقطنى و امثال ايشان خلق كثير هستند كه احصا نمىشود عددشان و ايشان همه از اهل علم برجال و جرح و تعديل مىباشند اگر چه بعض ايشان از بعض اعلمست به اين علم و بعضشان از بعض اعدلست در وزن كلام خود چنانچه مردم در سائر علوم همچنين هستند انتهى محصل كلامه پس محل نهايت استعجابست كه با وصف اين همه مبالغه و اغراق و بالا خوانى در مدح يحيى بن معين و امثال او چرا بر افادات صريحه و نصوص صحيحه يحيى بن معين در باب صحت و ثبوت اين حديث متين و تعديل راوى آن رو نمىآرد و خويشتن را از قدح و جرح مثل اين حديث اصيل باز نمىدارد و بمصداق أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ ديگران را حكم رجوع بيحيى بن معين و امثال او داده خود را درين باب فراموش مىسازد و بمفاد لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ مبتلاى مخالفت فعل با قول شده باظهار استيجاب مقت و غضب رب الارباب مىپردازد و نيز ابن تيميه در منهاج گفته فان قيل فهذا الحديث قد ذكره طائفة من المفسرين و المصنفين فى الفضائل كالثعلبى و البغوى و امثالهما و المغازلى و امثاله قيل له مجرد رواية هؤلاء لا توجب ثبوت الحديث باتفاق اهل العلم بالحديث فان فى كتب هؤلاء من الاكاذيب الموضوعة ما اتفق اهل العلم على انه كذب موضوع و فيها شىء كثير يعلم بالادلة اليقينية السمعية و العقلية انها كذب بل فيها ما يعلم بالاضطرار انه كذب و الثعلبى و امثاله لا يعتمدون الكذب بل فيهم من الصلاح و الدين ما منعهم من ذلك لكن ينقلون ما وجدوه فى الكتب و يدونون ما سمعوه و ليس لاحدهم من الخبرة بالاسانيد ما لائمة الحديث كشعبة و يحيى بن سعيد القطان و عبد الرحمن بن مهدى و احمد بن حنبل و على بن المدينى و يحيى بن معين و اسحاق بن راهويه و محمد بن يحيى الذهلى و البخارى و مسلم و أبى داود و النّسائي و أبى حاتم و أبى زرعة الرازيان و أبى عبد اللَّه بن منده و الدارقطنى و عبد الغنى بن سعيد و امثال هؤلاء من ائمة الحديث و نقاده و حكامه و حفاظه الذين لهم خبرة و معرفة تامة باقوال