از چار باب ممنوعست و از كجا لازمست كه هر مدينه چار باب داشته باشد و مشاهده بسيارى از مدن مبطل اين دعويست و ادعاى اين معنى كه مدينه مبنى بر چار ركن و سببست نيز ممنوعست به همين تقرير و زعم اين معنى كه در هر ركن بايست از قبيل بناى فاسد على الفاسدست و بر تقدير تسليم مبنى بودن مدينه بر چار ركن و سبب نيز لازم نيست كه در هر ركنى باب بوده باشد و من ادعى فعليه البيان و بعد طى اين مراحل نيز دست عاصمى بگريبان مقصود نمىرسد چه قياس مدينه علم بر مدينه ظاهرى بجميع حالاتها و صفاتها كى مسلم ارباب عقل و شعورست كما هو ظاهر كل الظهور و لكن مَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَما لَهُ مِنْ نُورٍ و اگر مراد او اين ست كه مدينه علم از چار باب خالى نيست به اين سبب كه مبنيست بر چار ركن و سبب پس در هر ركن بابيست پس اين مقدمات نيز ممنوعست و هيچ دليلى از عقل و نقل برين مقدمات قائم نشده و هرگز كار اهل ايمان و اذعان نيست كه بمحض هواجس نفس و خواطر قلب خود در بيان حال مدينه علم كاربند اين گونه تلميعات شوند و از خود آن را مبنى بر چار ركن دانند و در هر ركن بابى قرار دهند و هيچ پيدا نمىشود كه عاصمى آخر از كجا به اين مطلب علم بهمرسانيده بار إلها مگر آنكه در فتح ابواب ثلاثه سبيل كشف و كرامت سپرده باشد يا در عالم رويا و منام و استيلاى تخيلات و اوهام پى به اين مطلب سخيف برده باشد دوم آنكه اگر اصحاب ثلاثه ابواب مدينه علم مىبودند ضرور بود كه جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم در وقت ارشاد فرمودن اين حديث شريف چنانچه باب بودن جناب امير المؤمنين عليه السّلام مذكور فرموده ذكر بابيت ايشان نيز فرمايد بلكه پيش از ذكر جناب امير المؤمنين عليه السّلام بابيت ايشان را ظاهر نمايد چه ايشان در بابيت بنابر مزعوم عاصمى نعوذ بالله اسبق از جناب امير المؤمنين عليه السّلام بودند و ارتكاب ترجيح مرجوح در ذكر و ترك اولى و اسبق يكسر از مثل آن جناب كه ابلغ بلغا و مدينه علم و دار حكمت و اعدل ناس بود ممكن نيست و چون آن جناب درين حديث شريف جز جناب امير المؤمنين عليه السّلام كسى ديگر را ذكر نفرمودند لهذا متبين شد كه مزعوم عاصمى درين باب خطائى ظاهر التبابست و ازينجا بر ارباب نقد ظاهر گرديد كه عاصمى در حب شيوخ ثلاثه خود علاوه بر تكلم بباطل و محال بين الفساد اظهار تنقيض و اجحاف حضرت خير العباد و توهين كلام افصح من نطق بالضاد نيز پيش نهاد خاطر خويش دارد و همت خود را بر نصرت باطل فضيح و تهجين حق صريح باى نحو كان برمىگمارد سوم آنكه در ذيل اين حديث جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم مخاطبين را ارشاد فرموده است باتيان باب و مراد از ان جناب امير المؤمنين عليه السّلامست لا غير و از