نمائى چنانچه كلام اللَّه و كلام الرسول را نيز بر ظاهر آن حمل بايد كرد چه امام به حق نائب پيغمبرست و نصوص پيغمبر همه محمول بر ظاهرست پس آنچه مرتضى از تفضيل بعض اصحاب بر خود در مدائح و مناقب سائر اصحاب گو مخالفان و مقاتلان او باشند بيان فرمايد بىشبهه و بيشك يقين بايد كرد و ماخذ اعتقاد و عمل سنت مصطفويه را كه بروايت جميع صحابه ثابت شده است بايد دانست كه مرتضى هر همه را تصويب فرموده و جميع صحابه كرام را پايه بپايه ستوده كما سيجيء تفصيله ان شاء اللَّه تعالى و لهذا آن فرقه ملقب باهل سنّت و جماعت شد و لهذا اين طائفه در حق صحابه موافق ظواهر كلمات مرتضى مىروند و هر همه را مرتبه مرتبه معتقداند انتهى اين عبارت بليغه شاه صاحب كه بنهايت مباهات و افتخار و كمال ابتهاج و استبشار بر زبان حقائق ترجمان رانده‌اند دنيا را در انظار اوليايشان تيره و تار و گلستان تسويلات دور از كار را بيابان خارزار ساخته چه از ان اين تاويل و جميع تاويلات عليلات مخاطب رفيع الدّرجات و ديگر اسلاف و اخلاف با كمالات سنيّه عالى مقامات كه براى اين حديث و ديگر احاديث امامت و خلافت و افضليّت و احقيّت جناب امير المؤمنين عليه السلام و ديگر مطالب و مآرب و مقاصد اهل حق كرام اختراع كرده‌اند همه نقش بر آب و خدع سراب و محض مخالفت حق و صواب و بغايت مستهجن و مستقبح و مستبشع و بغايت نا مستحسن و مستكره و مستشنع گرديد و نهايت هوان و ضعف و بىحقيقتى آن نزد ارباب الباب با على مدارج تحقق و ثبوت رسيد وجه دوم آنكه اگر اطلاق صيغه افعل التفضيل به لحاظ بعض حيثيّات غير معتد بها جائز باشد لازم آيد كه كسى كه يك مسئله جزوى از مسائل وضو مثلا دانسته باشد از مشخصى كه محيط باشد بجميع مسائل وضو و ديگر مسائل طهارت بلكه سائر ابواب فقه مگر اتفاقا اين مسئله ندانسته باشد اعلم يا افقه بگويند و هذا بديهىّ البطلان و نيز فرض كنيم كه معظم اعضاى زيد از عمر و احسن باشد و يك عضو خاص عمر و مثل يك انگشت يا يك دندان او احسن باشد درين صورت عمرو را احسن از زيد بگويند و لا يستريب عاقل فى بطلانه و اراده چنين حيثيّات در اطلاقات شارع از قبيل تعميه و الغازست كه تجويز آن كار احدى از عقلا نيست وجه سوم آنكه اگر اطلاق صيغه افعل التفضيل به لحاظ بعض امور غير معتبره فى التفضيل جائز باشد لازم آيد كه به لحاظ وسعت ممالك و تبحر در غرائب علوم و اظهار و ابداع و اختراع صناعات بهره تفضيل بعضى از ملوك و سلاطين و حكماى متقدمين و صنّاع متقنين بر اوصيا و انبيا و مرسلين سائغ و جائز گردد و هرگز از سوء ادب معدود نشود حال آنكه نزد مميزين اطفال فضلا عن ارباب الكمال شناعت و فظاعت آن بديهيست و مظنون نيست كه اهل سنت به اين معنى متنبه نشوند و اين تفضيل ضئيل را نا جائز و حرام و از قبيل اساءت ادب نسبت بحجج ربّ منعام ندانند و چگونه گمان كرده شود كه ايشان اين تفضيل جالب عذاب و دبيل را سوء ادب نخواهند دانست حال آنكه به گمان تعريض محض ذكر نمودن شخصى بنت أبى بكر را موجب ضرب شديد و حبس طويل مىدانند و كسى را كه تقرير برين ذكر كرده فاسق و فاجر و مجروح و مقدوح و غير مقبول الفتوى و الشهادة مىپندارند و او را مبغوض در راه خدا مىدارند جلال الدين سيوطى در رساله القام الحجر گفته افتى ابو المطرف الشعبى فى رجل انكر تحليف امرأة بالليل قال و لو كانت