الى السّماء فقال اللّهمّ ارم انسا بوضح لا يستره من الناس ثم كشف العصابة عن رأسه فقال هذه دعوة على هذه دعوة علىّ هذه دعوة على پس محل كمال عجبست كه چگونه شيخ الاسلام اين حديث را مناقض مذهب اهل حقّ مىداند و علاوه بر غضّ بصر از مدلولات الفاظ اصلا طرق اين حديث را كه در كتب و اسفارشان مضبوطست به نظر نمىآرد هل هذا الّا رمى للسّهام فى الظلام * و اتباع الوساوس و الهواجس و الاوهام * و التمسك بشبهات اوهن و اوهى من الرّمام و التشبّث بنزعات ارق و اضعف من طرق الثمام * و گمان مبر كه ابن تيميّه بر همين هفوات و سقطات و عثرات اكتفا كرده باشد بلكه حضرت او بمزيد و غرو و وحر چنان در گرداب عناد فرو رفته كه از عود تشنيع بر جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله و سلم هم نينديشيده بى محابا در وادى تشدق و تفهيق دويده حيث قال الخامس ان يقال اما ان يكون النبى صلى اللَّه عليه و سلم كان يعرف انّى عليّا احبّ الخلق الى اللَّه او ما كان يعرف فان كان يعرف ذلك كان يمكنه ان يرسل بطلبه كما كان يطلب الواحد من اصحابه او يقول اللّهمّ ائتنى بعليّ فانه احبّ الخلق إليك فاىّ حاجة الى الدّعاء و الابهام فى الدّعاء و لو سمّى عليا لاستراح انس من الرّجاء الباطل و لم يغلق الباب فى وجه على و ان كان النّبى صلى اللَّه عليه و سلم لم يعرف ذلك بطل ما يدّعونه من كونه كان يعرف ذلك ثم انّ فى لفظة احبّ الخلق إليك و الىّ فكيف لا يعرف احبّ الخلق إليه و مثل شمس آشكارست كه اين كلام جالب ملام و اين وجه مسود وجه شيخ الاسلام سراسر پوچ و نامربوط و نازل بسوى اسفل دركات هبوطست و نزد ارباب فهم معيّنست كه جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله و سلم احب الخلق را كه مصداق آن امير المؤمنين عليه السلام بودند مىدانست لكن آن جناب اجمال و ابهام را در دعا براى اين كاربند شد كه تا بسبب آمدن جناب امير المؤمنين عليه السلام و مصداق دعاى آن حضرت شدن ظاهر شود كه غير آن حضرت مصداق اين دعا نمىتواند شد و حق تعالى جناب امير المؤمنين عليه السلام را مصداق احب الخلق الى اللَّه و رسوله گردانيده نه آنكه آن حضرت از جانب خود حضرت امير المؤمنين عليه السلام را احب الخلق الى اللَّه و رسوله گردانيده و اگر اين معامله نمىفرمود و بطلب جناب امير المؤمنين عليه السلام كس مىفرستاد و ابتداء مىفرمود كه جناب امير المؤمنين عليه السلام احب الخلق الى اللَّه و رسوله‌ست اين نكته حاصل نمىشد و متعنتين و منافقين و مشككين را مىرسيد كه تعنتا بگويند كه جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله و سلم از طرف خود آن حضرت را احب الخلق الى اللَّه و رسوله گفته و نهايت مشابه‌ست اين اهتمام جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله و سلم در اظهار احبيّت جناب امير المؤمنين عليه السّلام بكمال عنايت انبيا عليهم السلام در اظهار افضليت جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله و سلم در روز قيامت در باب شفاعت كه اوّلا مردم به خدمت حضرت آدم عليه السّلام حاضر خواهند شد و درخواست شفاعت از آن حضرت خواهند كرد و آن حضرت ابا از شفاعت فرموده حواله به حضرت ابراهيم عليه السلام خواهد كرد و حضرت ابراهيم عليه السلام به حضرت موسى و حضرت موسى به حضرت عيسى و در آخر حضرت عيسى بجناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله و سلم حواله خواهد كرد پس اگر اوّلا مردم حاضر خدمت جناب رسالت‌مآب مىشدند و آن حضرت شفاعت مىفرمود يا حضرت آدم اوّلا حواله آن حضرت مىفرمود وسائط حضرت ابراهيم