بخطاب پسر خود مىگويد كه زيد از پدر تو بسوى جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله و سلم احبّ بود پس واضح شد كه حديث عمرو بن عاص كه دالست بر احبيّت عمر بعد ابو بكر زوريست بغايت بىاصل و امريست كه خود خلافت‌مآب از ان خبر نداشتند بلكه بر خلاف آن زيد را از خويشتن احبّ مىانگاشتند و حمل اين كلام خلافت‌مآب بر هضم نفس جائز نيست زيرا كه آن را در محل جواب ايراد و اشكال عسير الانحلال پور خود بر زبان آورده‌اند پس لابدست كه آن را بر حقيقت حمل بايد كرد و بالجمله چون خود كرده را علاجى نيست پس لازمست كه اهل سنت يا خلافت‌مآب را در اظهار احبيّت زيد از خود كاذب و مفترى بدانند يا آنكه دست از حديث عمر بن عاص بردارند و غالبا بمفاد ان الانسان إذا ابتلى ببليتين اختار اهونهما ايشان را التزام تكذيب عمرو بن عاص نسبت بتكذيب خلافت ماب انسب اولى خواهد بود نهم آنكه ملا على متقى در كنز العمال گفته عمرو بن العاص قال قيل يا رسول اللَّه أي الناس احبّ إليك قال ؟ ؟ ؟ عائشة فقال من الرجال قال ابو بكر قال ثم من قال ثم ابو عبيده كر أي اخرجه ابن عساكر ازين روايت ظاهرست كه عمرو بن عاص از جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله و سلم احبيّت ابو عبيده بعد ابو بكر بسوى آن جناب نقل كرده و در حديثى كه بخارى و مسلم آورده‌اند احبيّت عمر بعد ابو بكر نقل كرده پس معلوم شد كه از عمرو بن عاص معتاص در نقل اين كذب تهافت عجيب و تناقض غريب واقع شده كه گاهى عمر را بعد ابو بكر احبّ نقل مىكند و گاهى بمفاد آنكه دروغ‌گو را حافظه نباشد احبيّت ابو عبيده بعد ابو بكر ثابت مىنمايد و ذلك اصدق شاهد على كذبه دهم آنكه در كنز العمال مذكورست عن عمرو بن العاص قال لما قدمت من غزوة السلاسل و كنت اظنّ ان ليس احد احبّ الى رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و سلم منى فقلت يا رسول اللَّه أي الناس احبّ إليك قال عائشة قال انى لست اسألك عن النساء قال ابوها اذن قلت فاىّ الناس احبّ إليك بعد أبى بكر قال حفصة قلت لست اسألك عن النّساء قال فابوها اذن قلت يا رسول اللَّه فاين علىّ فالتفت الى اصحابه فقال انّ هذا يسألنى عن النّفس ابن النجّار ازين روايت ظاهرست كه واضع مدحور قبح اللَّه وجهه يوم النشور بعد از آنكه در باب احبيّت فلان و به همان مسلك افترا و بهتان بر سيد الانس و الجان عليه و آله سلام اللَّه الملك المنّان پيموده بالجاء حق در آخر بودن جناب امير المؤمنين عليه السّلام نفس جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله و سلم نيز ذكر نموده و هر چند بمفاد اقرار العقلاء على انفسهم مقبول و على غيرهم مردود تسليم صدر اين روايت بر اهل حق هرگز لازم نيست و بمصداق خذ ما صفى و دع ما كدر احتجاج و استدلالشان درين مقام به آخر روايت بر احبيّت مطلقه حقيقيّه جناب امير المؤمنين عليه السّلام سالم و بى عيبست لكن اگر على سبيل فرض المحال افتراى واضع كثير الازلال در باب شيخين و غير ايشان از ارباب ضلال تسليم هم كرده شود چون از آخر روايت ظاهرست كه جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله و سلم وقت سؤال سائل از جناب امير المؤمنين عليه السّلام فرمود هذا يسألنى عن النفس معلوم خواهد شد كه فضل جناب امير المؤمنين عليه السّلام از ديگران بمراتب كثيره لا تحصى بالاترست و جز آن جناب هيچكس احبيّت حقيقيه نداشت و آن جناب از جميع نساء و رجال و ازدواج و اقارب و اجانب و اول و ثانى افضل و احبّ بود و الحمد للّه الذى اجرى الحق على لسانهم