انگيزه تأليف كتاب شريف عبقات الانوار به شرحى كه در پايان جزء ششم از مجلد دوازدهم عبقات ( شامل بحث از سند و دلالت حديث ثقلين و سفينه - چاپ اصفهان ) آمده : در آغاز سده سيزدهم هجرى يكى از علماى متعصب اهل سنت كه نامش مولوى عبد العزيز بن شاه ولى اللَّه دهلوى ، ملقب به شاهصاحب بود و از مردم هند ، و به سى و يك واسطه نسب به عمر خطاب ، خليفه دوم مىرساند كتاب مفصلى بنام « تحفه اثنى عشريه » تأليف و منتشر ساخت . كتاب تحفه به زبان فارسى و از آغاز تا انجام آن در رد شيعه است . مؤلف در بحث امامت اين كتاب دوازده حديث را بعنوان مهم‌ترين مصادر عقيدتى شيعه در امر امامت و خلافت بلا فصل امام امير المؤمنين على ( ع ) مورد بحث و گفتگو و تخطئه و انكار قرار داده كه از جمله حديث شريف منزلت است . بلا فاصله پس از انتشار ، ردهاى فراوانى بعنوان همه كتاب تحفه يا بخشى از آن بقلم علما و نويسندگان محقق شيعه نوشته شد كه اكثرا چاپ و منتشر گرديد . درين راستا كسى كه در بحث و تحقيق ، و تجزيه و تحليل مسائل علمى و ادبى و تاريخى ، و افشاگرى دروغ‌ها و تحريفها و خيانت‌هاى مؤلف تحفه و همفكرانش ، گوى سبقت را از همهء رد نويسان بلكه از همه محققان و متكلمان در طول قرون گذشته اسلام ربوده است و به حق كتابش سر لوحه و الگوى بحث و تحقيق قرار گرفته ، آيت اللَّه محقق ، علامه بزرگوار مرحوم مىرسيد حامد حسين نيشابورى لكهنوى در گذشته 1306 هجرى قمرى طاب ثراه است كه دوازده مجلد