رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله بر جناب أمير المؤمنين عليه السّلام بسبب علم بوقوع بغى و فساد و انكار در زمان امامت آن جناب تنصيص فرموده ، و بر خلافت خلفاى ثلاثه نص نفرموده ، و بنابر اين طعنى كه آنفا قصد توجيه آن بر أهل حق نموده ، بأفحش وجوه بر او منقلب مىشود ، يعنى مساهلت در تبليغ و هدايت بأبلغ وجوه لازم مىآيد ، كه بر خلفاى متقدمين نص را ترك كردن ، و بر خليفهء متأخر به سه مرتبه تنصيص نمودن همانا صراحة خلاف هدايت و ارشاد ، و مساهلت واضحه در تبليغ و اصلاح عباد است . وا عجباه كه ارشاد فقرهء « من كنت مولاه ، فعلي مولاه » بمقام افادهء امامت كه جناب أمير المؤمنين عليه السّلام و ديگر أكابر صحابه همين معنى از آن فهميدند ، مساهلت در تبليغ و هدايت باشد ، و ترك نص بر سه خليفهء متقدم و نص بر خليفهء متأخر مساهلت در تبليغ و هدايت نباشد . سوم : آنكه بنا بر اين توجيه هم أساس مذهب اهل سنت بركنده مىشود ، و قيامت عظيم بر سر ايشان مىخيزد ، زيرا كه هر گاه جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله و سلم بسبب علم اين معنى كه در زمان امامت حضرت علي بن أبي طالب عليه السّلام بغى و فساد واقع خواهد شد ، و بعض مردم انكار امامت آن جناب خواهند كرد ، بالتخصيص خلافت و امامت آن جناب بيان فرمود . پس با وصف اين همه كه عائشه ، و طلحتين ، و معاويه و اتباع او محاربه و مقاتلهء جناب امير المؤمنين عليه السّلام كردند ، بلا شبه از دين و اسلام ، و ترك معاندت حضرت خير الانام عليه و آله آلاف التحية و السّلام بمراحل قاصيه دور خواهند كرد ، پس غالبا اولياى شاهصاحب بر اين وجه