[ و بعضى فارسىنويسان كه خود را از محدثين أهل سنت شمرده‌اند و در سير خود اين جمله آورده ، براى الزام أهل سنت كفايت نمىكند زيرا كه اعتبار حديث نزد أهل سنت بيافتن در كتب مسندهء محدثين است مع الحكم بالصحة ، و حديث بىسند نزد ايشان شتر بىمهار است كه اصلا گوش به آن نمىنهند ] [ 1 ] - انتهى . از اين عبارت واضح است كه حسب حكم شاهصاحب اعتبار حديث نزد اهل سنت بيافتن آن در كتب مسندهء حديث محدثين است مع الحكم بالصحة ، پس چون حكم به صحت اين حديث ثابت نكرده ، حسب افادهء خودش معتبر نباشد . و نيز از اين عبارت ظاهر است كه حديث بىسند نزد أهل سنت شتر بىمهار است كه اصلا به آن گوش نمىنهند ، حال آنكه خودش بمصداق لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ [ 2 ] بحديث « ما صب اللَّه في صدري شيئا الا و صببته في صدر ابي بكر » كه اصلا سندى ندارد ، بجواب حديث پنجم در همين باب [ 3 ] امامت تمسك نموده ، و راكب شتر بىمهار ، و مؤثر صريح ذلل و عثار گرديده و حسبك هذا مثبتا لكمال العار و الشنار ، و اللَّه الموفق للتنبه و الاستبصار . ششم : آنكه از عجائب تعسفات و غرائب تهورات اين است كه مخاطب در ما بعد در همين باب [ 4 ] ، حديث « هو ولى كل مؤمن من بعدى » ،

--> [ 1 ] تحفهء اثنا عشرية : 322 . [ 2 ] الصف : 3 . [ 3 ] تحفهء اثنا عشرية : 336 . [ 4 ] تحفه اثنا عشرية : 334 - 335 - 336 - 337 .