باعتراف شاهصاحب امر بس عمده است ، و گذاشتن امت در شذر و مذر و اختلاف و تشاجر و تخاصم و تجاذب اهواء و آراء و شعب غريب كه پايانى ندارد ، هرگز خلاف منصب ارشاد و مساهلت در تبليغ و هدايت نباشد . و ملاحظهء تناقض و تهافت قوم عاقلى بصير را بعجب مىآرد ! شاهصاحب به اين اهتمام مزيد شناعت و فظاعت ارادهء امامت جناب امير المؤمنين عليه السّلام از حديث غدير ثابت مىنمايند ، كه آن را موجب ثبوت قصور گويايى و بلاغت ، و مخالف منصب ارشاد و هدايت مىگردانند ، و مىگويند كه : بنابر اين مفاد حديث اجتماع تصرفين و ولايتين در زمان واحد خواهد شد ، و در آن محذورات بسيار است . و فاضل رشيد ارشاد مىنمايد كه ثبوت خلافت جناب امير المؤمنين عليه السّلام از حديث غدير منافى مذهب اهل سنت نيست ، چنانچه در « ايضاح لطافة المقال » مىگويد : [ مبرهن بودن خلافت حضرت امير از اين حديث منافى مذهب اهل سنت نيست ، پس چرا جناب مستدل بتجشم تكثير مقدمات دليل مختصر را مطول نموده ، مجال كلام را در آن وسيع‌تر فرموده ؟ ] . الخ . و هر گاه دلالت حديث غدير بر امامت جناب امير المؤمنين عليه السّلام منافى مذهب اهل سنت نباشد ، باز اين دماغ‌سوزى شاهصاحب و اسلافشان در ابطال دلالت آن ، و ارتكاب اكاذيب و خرافات در رد آن بر چه چيز محمول توان نمود ؟ و عجب است كه فاضل رشيد از ذكر آن دليل مختصر كه محتاج بمقدماتى كه اهل حقّ ذكر مىكنند نباشد ، و منوع حضرات اهل سنت بر آن وارد نشود ، چرا اعراض فرموده ؟ كاش از راه سماجت و جسارت به تبيين آن هم مبادرت مىفرمود ، و به ضنت و كتمان كار بند