فقال على : « صدقتم و أنا على ذلك من الشاهدين » . أخرجه ابن عقدة من طريق محمد بن كثير ، عن فطر و ابن الجارود ، و كلاهما عن أبى الطفيل ] . پر ظاهر است كه استشهاد جناب امير المؤمنين عليه السّلام دليل صريح است بر آنكه حديث غدير دلالت بر امامت و خلافت آن حضرت دارد ، زيرا كه ناصريت و محبيت ، يا صرف محبوبيت غير مفيدهء افضليت ، كه مثل آن ، ديگر صحابه را هم حاصل بود ، حاجت استشهاد نداشت ، كه امرى بود ظاهر و باهر ، كسى را در آن مجال انكار نبوده ، و خصوصا حاضرين مجلس كه أجلهء صحابه و اصحاب حل و عقد بودند ، هرگز در اين باره ريبى و استبعادى و انكارى نداشتند ، پس بمقابلهء ايشان استشهاد در اين باره ريبى و استبعادى و انكارى نداشتند ، پس بمقابلهء ايشان استشهاد نمودن بر امرى كه همه‌شان معترف به آن باشند ، و احدى انكار آن نداشته فائده نداشت ، كما يظهر من كلام ابن روزبهان و سيجيء . و علاوه بر اين ، روايات اهل سنت دلالت دارد بر آنكه هر گاه جناب امير المؤمنين عليه السّلام استشهاد بر حديث غدير فرمود ، جمعى اداى شهادت كردند ، و قومى باخفاى آن پرداختند ، پس بدعاى جناب امير المؤمنين عليه السّلام سزاى آن يافتند ، يعنى بعضى بعمى ، و بعضى به برص مبتلا گرديدند ، و چاشنى عذاب الهى در دار دنيا چشيدند ! در « اسد الغابة » مذكور است : [ عبد الرحمن بن مدلج ، أورده ابن عقدة ، و روى بأسناده عن أبي غيلان سعد بن طالب ، عن أبى اسحاق ، عن عمرو ذى مرة [ 1 ] ، و زبد [ 2 ] بن يثيع ، و سعيد

--> [ 1 ] عمرو بن مرة ( او ذو مرة ) ابو عبد اللَّه الكوفى المتوفى ( 116 ) [ 2 ] زيد بن يثيع ( بضم الياء ) الهمدانى التابعى الكوفى