است ، چه مجىء « مولى » بمعنى « اولى » كافى است ، و گردانيدن صلهء آن بالتصرف حسب قرينهء مقام است ، كما سيجيء انشاء اللَّه تعالى . و علاوه بر اين از افادهء تفتازانى [ 1 ] ، و افادهء قوشجى [ 2 ] كه صاحب « بحر المذاهب » هم ذكر آن نموده صراحة واضحست كه مجىء « مولى » بمعنى « اولى بالتصرف » در كلام عرب شائع است ، و از ائمه لغت منقول است . و نيز مجىء « مولى » بمعنى متصرف فى الامر ، و متولى امر ، و ولى امر ، و مليك ، كه سابقا بتصريحات و افادات اساطين عالى درجات مبين شده ، براى اثبات مرام اهل حقّ و دفع توهم لجاج شاهصاحب كافى و وافى است . و اگر غرض شاهصاحب آنست كه اگر « مولى » بمعنى « اولى » هم باشد ، پس بودن « مولى » بمعنى « اولى بالتصرف » در اين حديث از كجا ثابت شود ؟ پس جوابش آنست كه مجمل واقعهء غدير كه از روايات و احاديث حضرات اهل سنت ملخص مىشود اين ست كه اولا حق تعالى وحى فرستاد بجناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله كه مولائيت جناب أمير المؤمنين عليه السّلام را بخلق رساند و آن حضرت از تبليغ آن خوف نمود كه مبادا مردم فساد و فتنه آغاز نهند ، و از تنهائى خود به جهت قلت مخلصين تنگدل گرديد ، و بعلم اليقين دانست كه مردم بىيقين تكذيب آن جناب خواهند كرد . پس بعرض پروردگار رسانيد كه چگونه من اين رسالت را برسانم ، حال آنكه من تنها هستم ، پس حق تعالى در جواب اين عرض آن حضرت

--> [ 1 ] التفتازاني : مسعود بن عمر بن عبد اللَّه سعد الدين المتوفى سنة ( 793 ) ه . [ 2 ] القوشجي : علي بن محمد علاء الدين الفقيه الحنفي الفلكي المتوفى سنة ( 879 ) ه .