ديگر كه ذكرش نكرده ، و تصريح صريح باعتبار آن نموده ، تقديم بخشيده و اين كتاب را از شواهد مزكى در دعوى خود شمرده ، چنانچه در « ازالة الغين » در ذكر لا عنين يزيد ، بعد از ياد نمودن أسماى جمع از علماى خود مىگويد : [ و از آن جمله است : ميرزا محمد بدخشى ، و از آن جمله است : خواجه نصير الملة و الدين مشتهر بخواجه نصر اللَّه كابلى ، وطنا مكى ، مدنى اصلا ، صاحب « صواقع في شرح الصواعق » و « بوارق موبقه » و « نهج السلامة » و « فضائح الروافض » ، و فرزند دلبندش صاحب « سواطع مشرقه لشرح الصواعق المحرقه » . و از آن جمله است : صاحب « سيف المسلول للسنة العلياء على الذين فرقوا دينهم و كانوا شيعا » . و از آن جمله است : شيخ عبد الحق دهلوى [ 1 ] ، و از آن جمله است : فرزند ارجمند او نور الحق [ 2 ] دهلوى ، و از آن جمله است : مولوى اكرام الدين دهلوى . و از آن جمله است : حضرت اسوة المحدثين المتبحرين ، قدوة العرفاء السالكين شاه ولى اللَّه [ 3 ] دهلوى . و از آن جمله است : حجة اللَّه على البريه صاحب « تحفهء اثنا عشريه » كه در زمان متأخر بنياد مناظرهء شيعه و سنى بعنوانى كه قلوب مخالفين بكنهش مىرسد ، نهادهء او است .

--> [ 1 ] هو الفقيه الحنفي المتوفى سنة ( 1052 ) ه . [ 2 ] هو الحنفي المتوفى سنة ( 1073 ) ه . [ 3 ] هو أحمد بن عبد الرحيم المتوفى سنة ( 1176 ) ه .