و كلام او دلالت صريحه دارد بر آنكه لزوم اتحاد استعمال مترادفين بسبب اتحاد معنى است ، و اشتراك ماده را در اين باب دخلى نداده ، و لنعم ما افيد في « البوارق الموبقة » بعد ذكر بعض النظائر الرادة لزوم اتحاد استعمال المترادفين . و تو هم نشود كه « مولى » و « أولى » اشتراك دارند بحسب ماده بخلاف تلك الشواهد ، زيرا كه اين فرق فائده ندارد ، چه كلام در اتحاد معنى بوده نه اشتراك بحسب ماده ، و أحدى قائل نشده كه اتحاد معنى با اشتراك مادى موجب صحت اقتران احدهما بما يقترن به الآخر است پس فرق غير مفيد باشد - انتهى . و علاوه بر اين ، حقير فقير با وصف قصور باع و قلت اطلاع ، بمحض عنايت ربانى و تأييد آسمانى ثابت مىگردانم كه حسب تصريح ائمهء لغويين در بعض لغات مترادفه كه اشتراك در ماده دارند ، نيز اقامت احد المترادفين مقام آخر صحيح نيست . در « صحاح » جوهرى [ 1 ] مذكور است : [ و يقال : يا نومان للكثير النوم ، و لا يقال : رجل نومان ، لانه يختص بالنداء ] . از اين واضح است كه نومان بمعنى كثير النوم است و آن مختص است به نداء ، و اطلاق آن بنهج ديگر مثل وصف و اخبار و حاليت و غير آن جائز نيست ، و حال آنكه « نومة » كه مرادف « نومان » است ، و هر دو در ماده مشترك اختصاص به نداء ندارد ، و اطلاق آن بتركيب وصفى و اخبارى و غير آن جائز است ، در « صحاح » مذكور است :

--> [ 1 ] الجوهرى : اسماعيل بن حماد أبو نصر الفارابى اللغوي المتوفى سنة ( 393 ) .