به مكهء معظمه معاودت نمود ، شيخ قدس سره مكتوبى نامزد فقير نمود ، و اسم فقير سيد على بن اضافت غلام تحرير فرمود ، از جهت آنكه در حديث شريف آمده كه همه كس عباد اللَّه‌اند ، اطلاق عبوديت نسبت به مخلوق نبايد كرد . فقير در جواب نوشت : مسلم روايت مىكند از أبى هريره [ 1 ] رضى اللَّه عنه : ان رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و سلم : « لا يقولن أحدكم عبدي و امتي ، كلكم عباد اللَّه ، و كل نسائكم إماء اللَّه ، و ليقل فتاى و غلامي » [ 2 ] . و نيز قلمى ساختم كه اگر واضع اسم غلام را بمعنى عبد اراده كرده باشد ، و ديگرى بمعنى فرزند تلفظ نمايد او را مىرسد ، لكل امرء مانوى . شيخ بعد وصول خط ، داد انصاف داده و بعد از اين اسم فقير ، غلام على تحرير نمود ، و چه خوب واقع شد آنچه ابن نجار در « تاريخ بغداد » در ذكر احمد غزالى [ 3 ] آورده : كه نوبتى قارى در مجلس او اين آيه بخواند : « قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ » [ 4 ] فقال : شرفهم بياء الاضافة الى نفسه بقوله : « يا عِبادِيَ » ثم انشد : و هان علىّ اللوم في جنب حبّها * و قول الاعادي انه الخليع اصمّ إذا نوديت به اسمى و اننى * إذا قيل لي يا عبدها لسميع

--> [ 1 ] ابو هريرة : عبد الرحمن بن صخر الدوسى اسلم سنة 7 و روى عنه 5374 حديثا توفى 59 . [ 2 ] مختصر صحيح مسلم للمنذرى ج 2 ص 133 حديث 1413 - ط الكويت . [ 3 ] احمد غزالى : بن محمد بن محمد الطوسى الواعظ المتوفى بقزوين سنة 520 . [ 4 ] سورة الزمر : 53 .