و دريافتى كه او علاوه بر كمالات علميه ، بمرتبه عاليه ولايت و كرامتهم ، حسب افاده اين حضرات فائز بوده ، و جلالت و عظمت شأنش بمرتبهء رسيده ، كه دخول مدينه منوّره ، على حسب ما سمعت سابقا ، به غير اذن صريح جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله و سلم نه پسنديده ، و چهارده روز بر باب مدينه اقامت كرده تا آنكه ( دروغ بر گردن راوى ) جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله و سلم او را بمژده شفاعت خود در آخرت و رفاقت او با آن حضرت در جنت مبشر ساخت ، و حث و ترغيب بر زيارت عشرهء مبشره اهل يمن ، كه پنج كس از ايشان زنده بودند ، و پنج كس مرده فرمود . و يافعى نزد احيا آمد ، و ايشان او را حديث كردند ، و نزد اموات آمد و ايشان هم تحديث او كردند ، و يافعى شك را در اين باب عين شرك مىداند . و محمد بن عمر نهارى كه يكى از اين عشره مبشره بود ، كرامت خود و صدق منام يافعى هم ظاهر ساخت ، كه بوقت رسيدن يافعى بخدمتش گفته : كه مرحبا برسول رسول اللَّه ، و بعد امتثال امر نبوى در زيارت اين عشره ، باز يافعى بسوى مدينه آمد ، و بر باب مدينه چارده روز رحل اقامت انداخت ، و اكتفا بر منام اول نكرد ، و طالب اذن صريح شد ، تا آنكه جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله و سلم در منام ثاني اذن صريح بدخول مدينهء منوره داد ، يعنى ارشاد فرمود : كه داخل شو بدرستى كه تو از آمنين هستى . همچون ولى جليل الشأن هم ، اين كتاب « غرر و درر » را مدح نموده ، و گفته است : كه آن كتابى است كه دلالت مىكند بر فضل كبير ، و توسع در اطلاع بر علوم » .