مىباشند . ] [ و شبههء كه در اين روايات بعضى از شيعيان پيدا كرده‌اند كه اين تحريم در غزوهء خيبر واقع شده بود و در جنگ اوطاس باز حلال شد پس جوابش آن است كه اين غلط فهمي است ، و الّا در روايت علي عليه السّلام در اصل غزوهء خيبر را تاريخ تحريم لحوم حمر انسيّه فرموده‌اند نه تاريخ تحريم متعه ، ليكن عبارت موهم آن است كه تاريخ تحريم هر دو باشد ، اين وهم را بعضى محقق كرده نقل كرده‌اند كه ( نهى عن متعة النساء يوم خيبر ) ، و اگر حضرت مرتضى در اين روايت تحريم متعه را بتاريخ خيبر مورّخ كرده روايت مىفرمود ، ردّ بر اين عباس و الزام او چه قسم صورت مىبست ، و حال آنكه در وقت همين ردّ و الزام اين روايت فرموده ، و ابن عباس را بر تجويز متعه زجر شديد نموده ، و گفته : ( انك رجل تائه ) ، پس هر كه غزوهء خيبر را تاريخ تحريم متعه گويد ، گويا دعوى غلطي در استدلال حضرت مرتضى على مىكند ، و اين دعوى شاهد جهل و حمق او بس است انتهى ] [ 1 ] . [ از اين عبارت كه وجوه نقض و ردّ آن و نهايت آن از ملاحظهء ( تشييد المطاعن ) ظاهر و باطن واضح است ، كه نزد مخاطب و الا شأن تحريم متعه را در روز خيبر واقع دانستن غلط فهمي است ، و در روايت جناب امير المؤمنين عليه السّلام در اصل غزوه خيبر تاريخ تحريم لحوم انسيه است نه تاريخ تحريم متعه ، و متعلق ساختن يوم

--> [ 1 ] تحفة اثنا عشرية ص 599 .