[ اين عبارت نص صريح است بر آنكه حق همين است كه الفاظ قرآن مخلوق است ، و قول كرابيسى حق است ، پس اگر بخارى فرق كرده باشد در الفاظ و اصوات و حركات در حكم مخلوقيت ، لازم آيد علاوه بر مخالفت حق كمال بلادت و جمود و معاندت او ، كه نهايت امر صريح و ظاهر را نفهميده ، الفاظ قرآن را مغاير حركات و اصوات قرار داده ، تفكيك در حكم هر دو در مخلوقيّت نموده . پس تهافت ذهبى بكمال صراحت ظاهر شد كه يك جا حكم را بمخلوقيت الفاظ قرآن عين حق و صواب مىداند ، و جاى ديگر تحاشى بخارى از اين مذهب بحيثيتى كه مثبت بطلان آنست نقل مىكند ، و بمدح بخارى حقيقت اين بطلان ظاهر مىسازد . و نيز كلام ذهبى در ( ميزان ) [ 1 ] در ترجمهء حسين كرابيسى صريح است در آنكه اگر حسين كرابيسى از لفظ قرآن در قول خود : ( لفظي بالقرآن مخلوق ) تلفظ را اراده كرده بس اين حكم عين صواب است ، زيرا كه افعال ما مخلوق است ، پس بنابر اين الفاظ مردم به قرآن هم كه آن عين اصوات و حركات ايشان است مخلوق باشد ، و تفرقه در هر دو كه از بخارى آورده ، باطل صريح و خرافهء واضحه است ، كه هيچ عاقلى گوش به آن نمىدهد ، و تصريح مكرر خود ذهبى ابطال آن مىكند . و نيز افادهء ذهبى در ( سير النبلاء ) در ترجمهء احمد بن صالح مصري صريح است در آنكه لفظ قارى به قرآن و صوت و فعل او يكى است ] حيث قال فيه بعد نقل حكم ابن صالح بكفر من قال لفظي بالقرآن مخلوق :

--> [ 1 ] ميزان الاعتدال ج 1 ص 544 .