اين رساله اثبات تواتر اين حديث شريف ننموده بلكه . اولا در كتاب ( فوائد متكاثره ) اثمار فوائد متكاثره را در دامان مستفيدين ريخته ، تواتر اين حديث ثابت ساخته ، و استيعاب طرق مثبته تواتر با اسانيد آن نموده . و ثانيا در اين رسالهء ( أزهار متناثره ) أزهار تحقيق حق شكوفانيده ، و بازهاق باطل نفوس شريرهء متعنّتين ، و منكرين ارشادات جناب سيد المرسلين صلى اللَّه عليه و آله اجمعين را رنجانيده ، و به عذاب و نكال هائل مبتلا گردانيده ، و مرارت غايت تفضيح و تقبيح چشانيده . و ثالثا در رسالهء ( قطف الازهار ) اظهار حق حقيق بالاذعان ، و انكار مجازفت و عدوان ارباب شنآن بغايت رسانيده ، و در آن هم تواتر اين حديث را ثابت ساخته . فللَّه در السيوطى حيث صب على المرتابين و المنكرين و الكاتمين سوط عذاب ، و اخرى المعاندين و الحائدين النصاب بما لا يحسب به حساب و اللَّه الموفق للتحقيق و الصواب . و كتاب ( فوائد متكاثره ) ، و رسالهء ( أزهار متناثره ) هر دو از مشهورات است و سيوطى آخرين را در جزء فهرس خود ياد كرده . و هم مصطفى بن عبد اللَّه المشهور بالكاتب الجلبى هر دو را ذكر نموده چنان كه در كشف الظنون گفته : ( الفوائد المتكاثرة فى الاخبار المتواترة ) للسيوطى و هو كتاب أورد فيه ما رواه من الصحابة عشرة فصاعدا مستوعبا فيه ، فجاء كتابا حافلا ، ثم جرد مقاصده و سماه ( الازهار