نشده ، و سه روزه از هر ماه نيز روزهء مىداشت ، و مؤلفات او همه مفيد و نافع افتاد : ( النشر فى القراءات العشر ) كه خيلى شهرت دارد . و مختصر آن ( تقريب النشر ) نيز مشهور است . و ( منظومهء نشر ) كه آن را ( طيّبة النشر ) نام نهاده نيز مروج . و متداول قرّاء است . و از كتب غير مشهور او ( الادلّة الواضحة فى تفسير سورة الفاتحة ) و ( الجمال فى اسماء الرجال ) و ( بداية الهداية فى علوم الحديث و الرواية ) ، و ( توضيح المصابيح ) كه شرح مصابيح است در سه جلد خوب نوشته ، و ( المسند الاحمد فيما يتعلّق بمسند احمد ) و ( التعريف بالمولد الشريف و مختصر آن ( عرف التعريف ) و ( اسنى المطالب فى مناقب على بن أبي طالب ) و ( الجوهرة العليّة فى علم العربيّة ) . و ديگر تصانيف نيز دارد ، چنان كه علّامه ابو القاسم عمر بن فهد در معجم شيوخ والد خود حافظ تقى الدين بن فهد سى و نه از مؤلفات اين بزرگ ذكر كرده . يوم الجمعه سال هفتصد و سى و سه وفات او است . و نظمى هم دارد از جمله قصيدهء نبويهء او اين دو بيت محفوظ خاطر - است : الهى سود الوجه الخطايا * و بيضت السنون سواد شعرى فما بعد التقى الا المصلى * و ما بعد المصلى غير قبرى و در تضمين حديث رحمت كه مسلسل باوّليّت است گويد :