سراج حسين بن العلامة السيد محمد قلى طاب ثراه . در علوم حكميه بجميع فنونها و شعبها فرد عالم و عالميان ، و اوحدى زمان و اهل زمان بوده ، مثيل او را چشم روزگار نديده ، و عديل او بر اين صفحهء دهر نرسيده از مبدء نشو و نما ، و اوان ترعرع و ايقاع آثار كمال بر ناصيهء او هويدا و علامات براعت از صفحات وجه او پيدا بود . . . . . با وجود اشتغال بعلوم عربيه و فنون قديمه مشتغل به تحصيل زبان انگليسى و تكميل فلسفهء جديده و علوم رياضيه نيز بود و باساتذه كبار اين فنون مراجعت نموده ، گوى سبقت از همگى مىربود تا اينكه بسر حد كمال تام و تفوق مالا كلام رسيده از عظماء و حذاق علوم مغربيه و مهرهء السنهء اروپا تكميل را باقصى الغاية رسانيد ، آخر الامر در اين فنون به حدى مهارت و دستگاه پيدا كرد كه بزرگان انگليس خود در حيرت بودند ، كه در هند چگونه اين چنين حكيم ماهر در فنون حكمت مغربيه بهمرسيده . . . . استاذش ( سيد العلماء [ 1 ] ) درباره‌اش مىنويسد : لقد برع هذا السيد الحسيب ، و الفاضل الاريب في العلوم العقلية ، سيما العلوم التعليمية ، و قد قرأ على فى الفنون الرسمية ، و المعالم الدينية شطرا وافيا و على حكماء الفرنج في الرياضيات ، فاستوفى منها حظا كافيا . . . از جملهء احوال ايشان كه از قبيل كرامت بايد شمرد اين است كه در باب خود پيش گويى كرد كه موت من از گزيدن مار و يا باسهال وبائى خواهد شد ، آخر الامر و باى سخت شايع شد ، و اكثر بيماران بوسيلهء معالجهء آن

--> [ 1 ] سيد العلماء : السيد حسين بن السيد دلدار على از مشاهير علماء شيعه در هند در سال 1211 در لكهنو ولادت يافت و در 17 صفر 1273 در گذشت و مؤلفاتى نفيسه در معارف اسلام از خود بيادگار نهاد .