طعن ناواقفين بر او به اين خوف بيان كرده كه شيخ ارباب سيرت صاحب سيرت شاميّه يعنى محمد بن يوسف صاحب سبل الهدى و الرّشاد بسبب اثبات حديث ردّ شمس و توثيق رجال آن از تهمت و رمى معاندين او را بتشيّع ترسيده تحذير ناظرين كلامش از ظنّ ميلان او بتشيّع فرموده ، و قسم ياد كرده بر آنكه او ميلان بتشيّع ندارد ، و در توجيه اين تحذير بيان كرده كه ذهبي در ترجمه حسكانى ذكر كرده كه او ميل مىكرد بسوى تشيّع ، زيرا كه املاء كرده جزئى در طرق حديث ردّ شمس ، و حال آنكه عبد الغافر فارسى كه تلميذ حسكانى است ترجمهء حسكانى را در ذيل تاريخ نيسابور وارد كرده ، و او را منسوب بتشيّع نساخته‌اند ، بلكه او را بثناء حسن ياد كرده ، و همچنين ديگر مورّخين ذكر حسكانى كرده‌اند ، و او را منسوب بتشيّع نساخته‌اند ، بلكه بمدح و ثناى حسن موصوف كرده‌اند . و از قول محمد بن الحسن : ( و نسأل اللَّه السلامة الخ ) واضح است كه قدح حسكانى خلاف سلامت ، و اقتحام آفت و جسارت بر خوض در اعراض سليمه ، و مخالفت طريقهء قويمهء مستقيمه است . و از افادهء خود محمد معين ظاهر و مستبين است كه جرح حافظ حسكانى ناشى از كمال عصبيّت جارح ، و انحراف از مناهج عدل و انصاف است ، و حافظ حسكانى از خدّام حديث است ، و بذل جهد در تصحيح حديث ردّ شمس و جمع طرق و اسانيد آن كرده ، و به اين سبب اثبات معجزهء كه از اعظم علامات نبوّت و اكمل آن است نمود . و آن معجزه‌ايست كه خنك مىشود بصحّت آن چشم هر كسى كه ايمان بخداى تعالى و رسول او دارد .