« حافظ در اصطلاح محدثين » از اين كلام ظاهر است كه ابن عقده از كبار حفّاظ است ، و معنى حافظ غالبا محفوظ خاطر ناظرين باشد كه حافظ در اصطلاح اهل حديث چه جلالت مرتبه دارد . ميرزا محمد بن معتمدخان بدخشى در تراجم الحفّاظ مىفرمايد : الحافظ يطلق هذا الاسم على من مهر في فن الحديث بخلاف المحدث [ 1 ] . از اينجا ثابت شد كه ابن عقده از اكابر ماهرين در فن حديث بوده و مرتبهء او از اجلّه محدّثين هم در گذشته . و شيخ ابو المواهب عبد الوهاب بن احمد بن علي بن احمد بن محمد بن زوقا بن موسى بن أحمد سلطان الشعراوى كه از اجلّهء مشايخ اجازهء شاه صاحب است ، و در ما بعد محامد و فضائل او را خواهى شنيد در كتاب لواقح الانوار في طبقات السادة الاخيار كه سه نسخهء عتيقهء آن كه يكى از آنها محشى است به خط ميرزا محمد بن معتمدخان بدخشى ، و چهارمين نسخهء مطبوعه مصر بعنايت پروردگار نزد اين خاكسار موجود است بترجمهء جلال الدين سيوطى گفته : و كان الحافظ ابن حجر يقول : الشروط التى إذا اجتمعت فى الانسان سمى حافظا هى الشهرة بالطلب و الاخذ من

--> [ 1 ] تراجم الحفاظ ص 217 حرف الحاء المهملة من النسب و الالقاب آخر الكتاب .