و بايد خوب توجه نمود و به اين نكته و اصل تام پى برد كه دار آخرت و عالم بعد از دنيا ، مثل عوالم قبل از دنيا ، دار اتفاق نيست و شفاعت در آخرت نظير شفاعت در دنيا از باب تصادف واقع نمىشود ، مثل اين كه در دنيا ممكن است كسى مرتكب جرمى شود و با استحقاق عقوبت ، صاحب نفوذى او را از عقوبت نجات دهد ، در آخرت چنين امرى واقع نمىشود ؛ چه آن كه در آن عالم ، ترتّب معاليل بر علل و ترتّب مسبّبات بر اسباب ، ضرورى و هر اثرى بر مبدأ اثر خود مترتب مىباشد و وجود اعتقاد به توحيد كه مبدأ تنوّر در روحست و حبّ به اهل اللّه بخصوص ولايت مولاى متقيان و عشق به پاكان [ 1 ] خود ، از موجبات