يكى از ياران ودوستان با استعداد وشيفته فهم حقايق كه براي أو حكمة الاشراق شيخ شهاب الدين سهروردى ( م 587 ه ) را تدريس مىكردم وگه گاه ضمن بيان مطالب سخن از مسائلي كشفى وذوقي مىرفت از من خواست كه آن سوانح وواردات اشراقي را در رساله‌اى گرد آورم ، من دعوت وخواسته أو را أجابت وبه نگارش آن پرداختم ، پس از اتمام آن را همان يافتم كه در انديشه آن بودم مرا يقين حاصل آمد اين توفيق از بركات امداد ونفحات باب مدينة عاليه دانش وزيارة آن مشاهد مقدسه است به اين مناسبت آن را الزوراء ناميدم كه نام دجله بغداد است از اين رساله به نام تنبيه الراقدين نيز ياد مىگردد . ( در لسان العرب آمده مدينة الزوراء در طرف شرقي بغداد است . ) اين رساله با نسخ بسيارى مقابله شده كه از جمله آنهاست : 1 - نسخه‌اى موجود در كتابخانه مدرسه آخوند همداني ضمن مجموعه‌اى شامل شرح هياكل ، والزوراء ، واثبات الواجب قديم وشرح بيت حافظ « پير ما گفت . . . الخ » نوشتهء شمس الدين جيلانى نعمة اللهى به سال 896 در شيراز ، داراى حواشي كه ذيل آن آمده « منه سلّمه اللّه » و « منه مدّ ظلّه » واز آن با علامت « خ » ياد مىشود . 2 - نسخه‌اى نوشته به سال 991 از كتابخانهء ملى تهران به شماره 1772 / ع كه از آن ياد شده با علامت « ل » . 3 - نسخه‌اى از دانشگاه تهران نوشتهء صفى الدين بن غياث الدين زواره‌اى به سال 944 با نشان « د » . 4 - نسخه‌اى از مدرسهء سپهسالار تهران ضمن مجموعهء شمارهء 4505 نوشتهء مغيث الدين أصفهاني به سال 933 با نشان « س » . 5 - نسخه‌اى از كتابخانهء مجلس در مجموعه شماره 1836 نوشته فضل الله بن محمد به سال 1065 با نشان « ف » . 6 - نسخه‌اى از كتابخانه دانشگاه أصفهان نوشته شيخ نظام فرزند شيخ صادق تويسركانى در مدرسه شاهپوريه به سال 1084 با نشان « ت » . وتعدادى ديگر از نسخ . اين رساله را شرحي است به نام تحقيق الزوراء از كمال الدين محمد بن ( يا حسين بن )