بخش 1 - رجوع كنيد به بخش از مقدمه . 2 - دربارهء اين استثنا بايد توضيح داده شود كه آن حواشي نسخه‌اى از متن بلند بوده است كه بعدها به كناره‌هاى صفحات نسخه‌اى از يك متن كوتاه افزوده شده است . چون هيچ يك از حواشي به بندهاى متمم متن بزرگ ارجاع نمىشود ، نويسنده‌اى كه تنها به اين امر علاقة داشته است كه حواشي را به نسخهء خود ملحق كند ، ممكن است متوجه بندهاى الحاقى آخر نسخه‌اى كه از روى آن استنساخ كرده بوده است نشده باشد . 3 - استثناها عبارت است از : حاشيهء 15 كه در يهودا 5930 ديده مىشود ، حواشي 23 و 15 در وارنر or . ( 3 ) 702 ، حاشيهء 41 در لوت 670 ، وحاشيهء 43 كه در يهودا 3179 ديده مىشود . 4 - البتة توضيحات ديگرى براي كمتر بودن اين 12 حاشية نيز مىتوان داد . ممكن است اين حواشي را كاتبى ، از آن جهت كه طول آن بيش از آن بوده است كه در كنارهء كتاب جا بگيرد ، كنار گذاشته است . از طرف ديگر ، امكان آن هست كه كاتبى از حاشيه‌اى كه فقط چند كلمه بوده چشم پوشيده باشد . نيز مىتوان گفت كه اين 12 حاشية أصيل نبوده وبه همين جهت در عدهء كمي از نسخه‌ها آمده است . ولى آنچه خلاف اين امر را نشان مىدهد ، وجود آنها در نسخهء يهودا 3872 است كه از همهء نسخه‌ها معتبرتر است . 5 - اينها شرحهايى است كه در بخش مقدمه توصيف شده است .