أصول مطالب وعمده مقاصد در اين علم است ، در خدمت جناب عمدة الحكماء الالهيّين وقدوة الفضلاء المتألهين ، الوحيد الموحّد والفريد المتفرّد ، المدرّس في المعقول والمنقول والفروع والأصول آقاى آقا ميرزا على أكبر يزدى دامت إفاداته استفاده نمود وآنچه شنيده بود مرتّب نموده ، شرح بر آن رساله مقرّر داشت . وبه ملاحظه وصحت أستاذ رساند ودر خاتمهء كتاب افاده مختصرى در مسأله وجود كه از مرحوم ملّا حاجى به نظر رسيد - شرحي بر أو نوشت واضافه نمود . بحمد اللّه كتابي شد نافع وجامع وأو را حكمت عماديّه موسوم نمودم ، امّيد كه از ملاحظه محرومان از نظر انصاف محفوظ ، واز نوشتن رد وحواشي معترضانه مصون ومحروس باد . پوشيده نماناد كه اين بنده مقرّ است كه اكتناه اين علم در نهايت صعوبتست ليكن چون تفكّر در اين مطالب ثمره حيات است چنانچه عارف رباني لسان الغيب رحمة اللّه عليه مىفرمايد : عاشق شو ار نه روزى كار جهان سر آيد * ناخوانده درس مقصود از كارگاه هستى . وأيضا گويد گرچه وصالش نه بكوشش دهند * هر قدر اى دل كه توانى بكوش . مثل آن دارد كه شخصي از نقطهء رو به بعدى لا يتناهى رود . مثلا بطرف مشرق يك قدم كه آن شخص بردارد بآن جهة أقرب است از شخصي كه قائم ومتحيّر در همان نقطه أوّل ماند ، يا بطرف مغرب رود . مولوى معنوي قدس سره السّامى فرمايد : مرغ دم سوى شهر وسر سوى ده * دم آن مرغ از سر آن به . پس شروع در مقصود كنيم مستعينا باللّه .