نسخهء أصل مصنّف ، استنساخ گرديده » « 1 » است . از آنجا كه هيچ واسطه‌اى ميان اين دستنوشت ونسخهء أصل كتاب نبوده است واستنساخ آن تنها يازده ماه پس از اتمام كتاب - وآن‌گونه كه گذشت زير نظر مؤلّف - صورت پذيرفته است ، مصحّح ، اين نسخه را بعنوان نسخهء أصل بدست داشته است . مشخّصات نسخه : رونويسگر : محمّد بن طالب طاهرآبادى . تاريخ اتمام كتابت : 17 محرّم الحرام سال 1194 ه . ق . خط : نستعليق سادهء تحريرى . تعداد صفحات : 247 برگ / 494 صفحه . تعداد سطور در هر صفحه : 29 سطر . بلاغ : ندارد . اين نسخه را ، با عنايت به محلّ نگاهدارى آن « د » خوانده‌ام ودر علائم صفحه گردان مندرج در متن با علامت / . . . D / نشان داده‌ام . كلمه أصل در پانويس پاره‌اى از صفحات - در اين باره ، پس از اين توضيحي خواهم داشت - نيز اشاره به همين دستنوشت است . ب : نسخهء كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى ؛ با شمارهء 4489 « 2 » . رونويسگر : محمّد شفيع بن فضل اللّه . تاريخ اتمام كتابت : 2 ربيع الثاني 1211 ه . ق . خط : مختلف ، در بيشتر مواضع نستعليق شكسته . تعداد صفحات : 244 برگ / 488 صفحه . تعداد سطور در هر صفحه : مختلف ، از 25 تا 27 سطر .

--> ( 1 ) - بنگريد : فهرست تفصيلي مصنّفات نراقى وراهنماى نسخه‌هاى خطّى آنها ص 37 . ( 2 ) - بنگريد : فهرست كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى ، ج 12 ص 166 .