به گلاب جايز مىداند واين مذهب به غايت ضعيف است اما اگر دو كاسه باشد يكى آب ويكى گلاب بي بو وبه يكديگر مشتبه باشد وآب ديگر نباشد در اين صورت واجبست كه از هر يك يك وضو بسازد كه يكى از اين دو وضو صحيح خواهد بود چهارم مىبايد كه آب وضو غصبى نباشد كه وضو به آب غصبى جايز نيست اگر داند كه آب غصبى است واگر شخصي نداند كه آب غصبى است واز آن آب وضو سازد وضو ى أو درست است واحتياج به وضوى ديگر نيست اما بر أو لازم است كه اگر آن آب قيمت داشته باشد قيمت آن را به صاحبش برساند واگر داند كه آب غصبى است اما نداند كه وضو به آب غصبى جايز نيست وبه آن آب وضو سازد آن وضو باطل است پنجم مىبايد كه اعضاى وضو پاك باشد پيش از وضو ساختن پس اگر دست مثلا نجس باشد يك شستن از براي ازاله نجاست ووضو كافى نيست بلكه أول از إله نجاست بايد كرد وبعد از آن به جهت وضو بايد شست ششم نيت وضو است ونيت چنين كند كه وضوى واجب مىسازم از براي مباح بودن نماز تقرب به خدا واگر بجاى مباح بودن نماز دفع حدث گويد هم درست است واين نيت را به هر زبانى كه بگويد درست است واگر به زبان نياورد واين معنى را در دل بگذراند وضو صحيح است هفتم مقارن داشتن نيت است به ابتداى شستن رو هشتم شستن روى است وآن از رستنگاه موى سر است تا آخر ذنخ در طول وآنچه انگشت مهين وميانين آن را فرا گيرد در عرض وآنچه از روى در زير محاسن باشد وبه هيچ وجه نمايان نباشد لازم نيست كه شسته شود وشستن مو كافيست اما آنچه در بعضي أوقات مىنمايد شستن آن واجبست واگر آنچه از محاسن از ذنخ گذشته باشد شستن آن واجب نيست نهم شستن دست راست است از مرفق تا سر انگشتان واگر شخصي دست زايد داشته باشد واصلى از زايد معلوم نباشد واجبست كه هر دو را بشويد واگر دست زايد معلوم باشد پس اگر زير مرفق است بايد شست واگر بالاى مرفق است شستن آن لازم نيست دهم شستن دست چپ است به طريق دست راست يازدهم مسح موى سر است كه آن بالاى پيشانى است يا جاى آن اگر موى در آنجا نباشد دوازدهم مسح پاى راست است از سر انگشتان تا بند پا سيزدهم مسح پاى چپ است به همان طريق چهاردهم آنكه هر سه مسح به ترى وضو باشد نه به آب تازه پس اگر بر دست ترى وضو باقي نباشد از موى ريش يا از ابرو فرا گيرد مسح نمايد پانزدهم موالات است يعنى پى در پى بجا آوردن افعال وضو پس اگر روى خود را بشويد وبعد از لمحه دست راست را بشويد فعل حرام كرده اما وضوى أو