عنوان بحثى از بحث ديگر با يك سرفصلى تفكيك گردد ، مىنوشتند ، به همين جهت يكى از وظائف مهمّ مصحّح انجام همين امر است . زيرا با رعايت آيين نگارش و علامت‌گذارى در متن و همين‌طور تفكيك مباحث از يكديگر كمك ارزشمندى به محقّقان و دانشجويان در جهت فهم مطالب و همچنين يافتن مطلبى از ميان مطالب كتاب خواهد شد . در مرحلهء سوم ، منابع و مآخذ نقل قولهاى مستقيم در متن را به دست آورده ، سپس آنها را با نسخهء الف مقابله نموده و موارد اختلافى ميان نسخه و كتاب مرجع را يادداشت كردم تا به هنگام نوشتن متن اصلى ، حتما موارد اختلافى با ذكر نام كتاب مرجع در پاورقى آورده شود . زيرا گاه كلمه يا عبارتى در تمامى نسخ نيامده و موجب تغيير معنا در عبارت نقل قول شده است . در اين گونه موارد ، جهت حفظ امانت ، عين متن نسخه آورده شد و موارد نقص و يا اضافه در پاورقى ذكر گرديد . پس از انجام مراحل فوق ، نوشتن و تصحيح متن را بدين صورت آغاز نمودم : الف ) مناسبترين كلمه يا عبارت از ميان موارد اختلافى در نسخ را انتخاب كرده و در متن جايگزين نمودم . ب ) گاه موارد اختلافى در نسخ از جهت صحّت يكسان بوده كه در اين هنگام ضبط نسخهء اقدم و يا اكثريّت نسخ را ملاك قرار دادم . ج ) در مواردى كلمه‌اى در هيچ يك از نسخ صحيح نبود ، كلمه‌اى را كه احتمال مىدادم صحيح است ، در متن جايگزين كردم . از علامت ( * ) براى بيان يكسانى عبارت تمامى نسخه‌ها استفاده كردم . د ) براى بيان افزونى و كاستى نسخه‌ها به ترتيب از علائم + و - استفاده كردم . ه ) در مواردى كه كلمه‌اى در يك آيه از قلم افتاده بود ، به جهت تعظيم و حرمت قرآن كريم ، آيه را در متن به صورت صحيح ذكر كرده و در پاورقى مورد حذفى را متذكّر شده‌ام .