قديمىترين نسخى است كه بدان دست يافتم . اين نسخه حدودا 32 سال پس از رحلت مؤلّف نگاشته شده ، و اهميّت آن علاوه بر اقدميّتش در اين است كه از أوّل تا آخر توسّط شخصى - كه متأسفانه نامش ثبت نشده - در حرم النبىّ مقابله و تصحيح شده كه در دوم جمادى الثانى سال ( 1010 . ه . ق ) از تصحيح آن فراغت يافته است . اگر حواشى مصحّح در كنار متن نسخه نيامده بود ، به جهت اغلاط و جا افتادگيهاى بسيار آن چندان اهمّيتى نمىيافت ، به همين دليل حواشى مصحّح ارزش و اعتبار خاصى بدين نسخه داده است و بنا به نظر اساتيد راهنما و مشاور نسخهء مذكور را دو نسخه محسوب كرده و موارد اختلافى در متن نسخه را با حرف « الف » نامگذارى كرده و حواشى مصحّح را « م » ناميدم . 2 - نسخهء « ب » : اين نسخه از كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى ، به شمارهء 1 / 1699 تهيه شده و داراى 104 صفحه مىباشد . نسخهء مذكور به ضميمهء دو رسالهء مفتاح الغرر و إثبات واجب دوانى در سال 1085 ه . ق به خط عبد الغنى كازرونى نوشته شده و در پايان نسخه آمده است : « تمّت هذه الرسالة الوجيزة فى شهر ربيع الأول سنة 1085 . نمقه العبد الفقير المحتاج . . . عبد الغنى الكازرونى ابن خليل . » بر كنار صفحات اين نسخه حاشيه‌هايى از ملّا شمسا گيلانى ، سلطان ، و نيز حاشيه‌هائى به نشان - ع - ر - ق ديده مىشود . ميان صفحهء 3 - 2 و صفحهء 7 - 6 يك برگ كوچك گذاشته شده و بر روى آن حاشيه‌هايى با نشان ع - ر - ق نوشته شده است . 3 - نسخهء « ج » : اين نسخه نيز از كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى ، به شمارهء 1761 تهيه شده كه به خط نستعليق سليمان فيروزآبادى پسر محمّد على در سال 1080 ه . ق نوشته شده است . نسخهء مذكور از حيث داشتن حاشيه‌هاى مختلف بسيار ممتاز است . بزرگان و علمايى كه نامشان در ذيل تعليقات موجود در اطراف اين