نامهء 47 به معاوية 208 نامهء 48 امام ( ع ) در آن بر معايب دنيا اشاره دارد 212 نامهء 49 به سران سپاه خود 214 نامهء 50 به كارگزاران ماليات 219 نامهء 51 به فرمانداران شهرها در بارهء معناى نماز 224 عهد نامهء 52 به مالك اشتر نخعى هنگامى كه أو را به استاندارى مصر گماشت 227 نامهء 53 به طلحه وزبير 311 نامهء 54 به معاوية كه أو را به تقواى الهى دعوت مىكند 315 نامهء 55 امام ( ع ) در آن شريح را نصيحت مىكند موقعى كه أو را سرلشكر سپاهى قرار مىدهد كه به شام گسيل مىدارد 319 نامهء 56 به أهل كوفه 321 نامهء 57 به مردم شهرها كه در آن ماجراى خود را با أهل صفّين شرح مىدهد 323 نامهء 58 به اسود بن قطيبة رئيس سپاه حلوان 327 نامهء 59 به كارگزارانى كه سپاه امام از قلمرو آنها مىگذرند 330 نامهء 60 به كميل بن زياد نخعى 333 نامهء 61 به مردم مصر كه موقع تعيين مالك به فرمانروايى مصر با وى فرستاد 335 نامهء 62 به أبو موسى اشعرى كه از طرف امام فرمانرواى كوفه بود 341 نامهء 63 در پاسخ معاوية 346 نامهء 64 به معاوية كه ضمن آن أو را به تقوى امر كرده ، وبه خوددارى از دعوى باطل ارشاد نموده 354 نامهء 65 به عبد اللّه بن عباس 360 نامهء 66 به قثم بن عباس 362 نامهء 67 به سلمان فارسي ، پيش از أيام خلافتش 366 نامهء 68 به حارث همداني 368 نامهء 69 به سهل بن حنيف انصارى 377 نامهء 70 به منذر بن جارود عبدي 380 نامهء 71 به عبد اللّه بن عباس 383 نامهء 72 به معاوية كه أو را به خاطر نافرمانىاش توبيخ مىكند 385 نامهء 73 پيمانى كه امام ( ع ) بين مردم ربيعه ويمن نوشته است 388