طور كه شايسته است در راه خدا جهاد كن ، ودر راه خدا از سرزنش ملامتگران باكى نداشته باش ، وبراي حق هر جا كه باشد سختيها را تحمل كن ، در احكام دين بصير وآگاه باش ، وخود را بردبارانه بر ناملايمات عادت ده ، نيكو صفتي است شكيبايى در راه حق ، ودر همهء كارها خود را به خدا واگذار ، زيرا در آن صورت به پناهگاهى پناه برده‌اى كه نگهبان تو نگهدارى تواناست ودر درخواست خود ، تنها از پروردگار مسألت نما ، زيرا بخشش ويا محروم ساختن به دست اوست ، واز خداوند بسيار طلب خير ونيكى كن ، وصيّت مرا خوب درك كن ، واز آن روى مگردان ، زيرا نيكوترين سخن گفتارى است كه سود دهد ، وبدان كه دانش بىفايده را خيرى نيست ، واز علمي كه شايستهء آموختن نيست فايده ومنفعتى عايد نمىشود . » [ شرح ] ( 60190 - 60185 ) اين همان هنگامى است كه شروع كرده است تا آنچه را مىخواهد وصيّت كند . اين بخش از وصيّت مشتمل بر چند مطلب است : اوّل : تقواى الهى ، كه قبلا حقيقت تقوى را دانستى وممكن است در اينجا مقصود از تقوى ، ترس از خدا باشد . ( 60193 - 60191 ) دوم : سر به فرمان أو نهادن كه خود لازمهء تقوا داشتن است . ( 60197 - 60194 ) سوم : خانهء دل را با ياد خدا آباد ساختن . لفظ العمارة استعاره براي كامل ساختن قلب با ياد خدا وذكر فراوان اوست ، زيرا كه ذكر خدا روح عبادات وكمال نفس است ، همان طور كه آبادي منزل ، كمال آن است وكمال نفس در ضمن ذكر مداوم است ، به دليل آيهء مباركهء : وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ * « 2 » . ( 60214 - 60198 ) چهارم : چنگ زدن به ريسمان أو . لفظ الحبل را استعاره آورده است براي آنچه از أمور دين كه به آن دست مىيابد . وچنگ زدن به آن مانند ريسمانى

--> ( 2 ) سوره جمعه ( 62 ) آية ( 10 ) . يعنى : خدا را فراوان ياد كنيد تا شايد رستگار شويد .