ابن ميثم البحراني ( مترجم : محمدى مقدم / نوايي )
67
شرح نهج البلاغة ( فارسي )
( 50858 - 50849 ) وبادر . . . ، انسان حق جو بايد پيش از بسته شدن درهاى هدايت به سوى آن بشتابد . در اين عبارت امام ( ع ) دو استعارهء ترشيحيه « 6 » بكار بردهاند : 1 - در كلمهء أبواب كه منظور خود آن حضرت وبقيّه امامان بعد از اوست ، وغلق ( بستن ) را كه از ويژگيهاى در است براي آن آوردهاند ، ومراد از بسته شدن درها از ميان رفتن امامان ( ع ) يا از ميان رفتن خود كسى است كه جويندهء حق است ومىخواهد هدايت شود . 2 - لفظ أسباب را نيز براي امامان ( ع ) استعاره آورده ، زيرا آنان با حقيقت اتصال دارند ، همانند ريسمانها ، وكلمهء قطع را كه از لوازم مشبّه به يعنى ريسمان است ذكر فرمود ومنظور وفات يافتن آنهاست . ( 50864 - 50859 ) استفتح التوبة ، به استقبال توبه رفته وآن را آغاز كرده است . « وإماطة الحوبة » به سبب انجام دادن عمل توبه ، لوث گناه را از نفس وروح خود بر طرف كرده است . ( 50872 - 50865 ) فقد أقيم ، با اين سخن كه آخرين جملهء امام در اين خطبه است اشاره به اين فرموده است كه راهنمايان به حق كه دانشمندان وكتاب آسمانى الهى وسنّت پاك پيامبر مىباشند براي ارشاد آمادهاند تا مردم به آنها اقتدا كرده وراه روشن وطريق راستى را با آگاهى وبصيرت بپيمايند توفيق از خداوند است .
--> ( 6 ) استعاره ترشيحيّه : استعارهاى است كه مشتمل بر صفت مستعار منه ( مشبه به ) باشد چنان كه در آيهء اشتروا الضلالة بالهدى . . . كه جمله فما ربحت . . . به عنوان صفت مستعار منه ذكر گرديده است . ( مترجم ) .