ابن ميثم البحراني ( مترجم : محمدى مقدم / نوايي )

41

شرح نهج البلاغة ( فارسي )

گنهكار كه در آخرت به كيفر وعذاب دچار خواهد شد شهرت ندارد ، بنا بر اين كسى از أو ، ترس وبيمى نداشته از أو دورى نمىكند ، وعلّت آن كه جامعه گفته‌هاى أو را مىپذيرند آن است كه تظاهر به اسلام ومصاحبت پيامبر كرده وادّعا مىكند كه خود سخنان آن حضرت را شنيده ، در حالي كه مردم از نفاق باطني أو بىخبرند ، آنجا كه خداوند متعال در رابطه با كيفر منافقان مىفرمايد : « إِنَّ الْمُنافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ . « 3 » » ، ونيز هنگامى كه به توصيف حال آنها پرداخته وبيان مىكند : « إِذا جاءَكَ الْمُنافِقُونَ قالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ « 4 » . » ، اين آية دليل بر آن است كه منافقان كاذب ودروغگو هستند ، زيرا به زبان شهادت به حقانيت پيامبر مىدهند در صورتي كه عقيدهء آنان بر خلاف اين است وچنين مردمى از دروغ بستن بر پيامبر باكى ندارند . أئمّة الضّلال ، منظور از اين كلمه خلفاى بنى أمية است ، وآنان كه مردم را به آتش دوزخ فرا مىخواندند ، كساني بودند كه مردم را به پيروى از بنى اميّه در أموري كه بر خلاف دين واسلام بود مىخواندند واين متابعت وپيروى كردن موجب رفتن به جهنّم ودخول در آتش دوزخ بود . ( 50022 - 49998 ) بالزّور والبهتان ، اشاره به أموري است كه وسيلهء تقرّب جستن منافقان به بنى اميّه بود ، از باب نمونه : اخبارى در فضيلت وولايت وفرمانروا بودن آنان از قول پيامبر جعل مىكردند ودر مقابل ، از آنها مال وثروت وپول وپاداش مىگرفتند ، وسرپرستى كارها وفرمانروايى بر مردم به آنان داده مىشد . ( 50037 - 50023 ) وانّما النّاس . . . الّا من عصم ، امام ( ع ) در اين گفتار به علّت وانگيزهء

--> ( 3 ) سوره نساء ( 4 ) آية ( 144 ) يعنى : براستى كه جايگاه منافقان در پست‌ترين طبقه دوزخ است . ( 4 ) سوره منافقون ( 63 ) آية ( 1 ) يعنى : هر گاه أهل نفاق پيش تو آمدند واظهار داشتند : كه به رسالت تو گواهى مىدهيم . . . » .