( 1105 ) 105 - از خطبه‌هاى آن حضرت عليه السّلام است كه در آن از رويدادهاى سخت آينده خبر مىدهد : الْحَمْدُ لِلَّهِ الْمُتَجَلِّي لِخَلْقِهِ بِخَلْقِهِ - وَالظَّاهِرِ لِقُلُوبِهِمْ بِحُجَّتِهِ - خَلَقَ الْخَلْقَ مِنْ غَيْرِ رَوِيَّةٍ - إِذْ كَانَتِ الرَّوِيَّاتُ لَا تَلِيقُ إِلَّا بِذَوِي الضَّمَائِرِ - وَلَيْسَ بِذِي ضَمِيرٍ فِي نَفْسِهِ - خَرَقَ عِلْمُهُ بَاطِنَ غَيْبِ السُّتُرَاتِ - وَأَحَاطَ بِغُمُوضِ عَقَائِدِ السَّرِيرَاتِ ( 21025 - 20988 ) [ فصل أول ] [ ترجمه ] « ستايش ويژه خداوندى است كه با آفرينش خود ، بر بندگانش تجلّى كرده ، وبا حجّت وبرهان خويش در دلهاى آنان آشكار مىشود ، آفريدگان را بىآن كه نياز به تفكّر داشته باشد آفريد ، زيرا انديشه‌ها جز براي صاحبان ضمير سزاوار نيست ، وخداوند در ذات خويش صاحب ضمير نيست ، دانش أو اعماق پرده‌هاى غيب را شكافته است ، وبر پيچيده‌ترين انديشه‌ها واسرار احاطه دارد . » [ شرح ] ( 21025 - 20988 ) امام ( ع ) خداوند را بر پنج چيز ستايش فرموده است : 1 - اين كه از طريق آفرينش مخلوقات بر آفريدگان تجلّى كرده وخود را به آنان نمايانده است ، وچنان كه در فصول پيش مكرّر گفته شده ، مراد از تجلّى اين است كه خداوند معرفت خود را از طريق توجّه به آثار صنع خويش در دلهاى بندگانش قرار داده وخود را از اين راه به آنان نشان داده است ، تا آن جا كه هر