فِي الشَّهَوَاتِ - وَايْمُ اللَّهِ لَوْ فَرَّقُوكُمْ تَحْتَ كُلِّ كَوْكَبٍ - لَجَمَعَكُمُ اللَّهُ لِشَرِّ يَوْمٍ لَهُمْ ( 20903 - 20806 ) [ ترجمه ] « در پرتو لطف خداوند متعال به مقامي رسيده‌ايد كه به خاطر آن كنيزكان شما را گرامى مىدارند ، وبا همسايگانتان آشنائى وپيوند برقرار مىكنند ، كساني كه شما را بر آنها هيچ برترى نيست ، وحقّى بر آنها نداريد ، براي شما تعظيم مىكنند ، وآنانى كه از قدرت شما باك ندارند وبر آنها دستى وسلطه‌اى نداريد از شما مىترسند ، اينك با اين كه مىبينيد قوانين وحدود الهى شكسته شده خشمناك نمىشويد در صورتي كه اگر پيمانهاى پدرانتان شكسته شود آن را ننگ مىدانيد ، دستورهاى خداوند بر شما وارد مىشد ، واز شما به ديگران مىرسيد ورجوع وبازگشت آنها به سوى شما بود ، امّا مقام خويش را به ستمگران وا گذاشتيد ، وزمام أمور خويش را به دست آنان داديد ، وأمور الهى را به آنان سپرديد ، در حالي كه آنها به شبهات عمل مىكنند ، ودر جهت ارضاى شهوات گام بر مىدارند ، سوگند به خدا اگر اين ستمكاران شما را در زير ستارگان آسمان پراكنده سازند ، خداوند شما را براي روز سختى كه اينها در پيش دارند گرد خواهد آورد . » [ شرح ] ( 20890 - 20805 ) امام ( ع ) در اين بخش از خطبه ، سخن را به يادآورى مردم از مقام ومنزلتي كه خداوند در پرتو دين مبين اسلام وهدايت نور ايمان ، آنان را بدان گرامى داشته ، آغاز فرموده است ، ودر باره اهميّت واثرات اين موهبت مىفرمايد كه حرمت اين منزلت حتّى كنيزكان وهمسايگان شما را اگر چه مسلمان نيستند فرا گرفته است ، وكساني كه شما بر آنها هيچ برترى نداريد وشما را بر آنها حقّى ومنّتى نيست به شما احترام مىگذارند وبزرگتان مىشمارند ، وآنانى كه از قدرت شما باك ندارند از شما مىترسند ، وپيداست كه همه اينها به سبب اسلام وهدايت ايمان است ، كه خداوند به آنها بخشيده است . امام ( ع ) پس از آن كه نعمتها وموهبتهاى خداوند را در باره آنها ياد آورى