ابن ميثم البحراني ( مترجم : محمدى مقدم / نوايي )
21
شرح نهج البلاغة ( فارسي )
( 1099 ) 99 - از خطبههاى آن حضرت عليه السّلام است كه در همان زمينه ايراد فرمودهاند وَذَلِكَ يَوْمٌ يَجْمَعُ اللَّهُ فِيهِ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ - لِنِقَاشِ الْحِسَابِ وَجَزَاءِ الْأَعْمَالِ - خُضُوعاً قِيَاماً قَدْ أَلْجَمَهُمُ الْعَرَقُ - وَرَجَفَتْ بِهِمُ الْأَرْضُ - فَأَحْسَنُهُمْ حَالًا مَنْ وَجَدَ لِقَدَمَيْهِ مَوْضِعاً - وَلِنَفْسِهِ مُتَّسَعاً ( 19734 - 19703 ) [ فصل أول ] [ ترجمه ] « قيامت روزى است كه خداوند همه پيشينيان وپسينيان را در آن روز گرد مىآورد ، تا به حساب آنها دقيقا رسيدگى ، وپاداش كردار آنها داده شود ، ( در آن روز ) همه با خضوع وفروتنى ايستادهاند ، و ( بر اثر دشوارى موقعيّت ) عرق ( از سر وروى آنها سرازير شده و ) مانند لجام أطراف دهان آنان را فرا گرفته ، وزمين ، آنان را به لرزه در آورده است ، نيكوترين أحوال را كسى دارد كه توانسته جاى پايى براي خود تهيّه كند ، ومحلّ فراخى براي ايستادن خود به دست آورد . » [ شرح ] ( 19721 - 19703 ) مراد از روز ، روز رستاخيز است ، ومعناى نقاش در حساب ، با دقّت تمام به حساب رسيدگى كردن است ، خواننده با مطالعه صفحات پيش ، از چگونگى اين روز آگاه است ، واين آية شريفه نيز بيان كيفيّت اين روز است كه فرموده است : « يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتاتاً لِيُرَوْا أَعْمالَهُمْ « 1 » » وقيد خضوعا اشاره است به قول خداوند
--> ( 1 ) سوره زلزال ( 99 ) آية 6 يعنى : در آن روز ( قيامت ) مردم پراكنده ( از گورهايشان ) بيرون مىآيند تا ( نتيجة ) كردار خود را ببينند .