فراگرفته ، عظيم شمرده واين عظمت را با آنچه از ديده عقل پنهان ، وفرشتگان آسمانها وساكنان حريم قدس خدا وآفريدگان جهان بالا از ادراك آن محجوب ومحرومند مقايسه وآن را بس حقير وناچيز مىشمارد پس از آن به نعمتهاى فراوانى كه خداوند در دنيا به بندگانش داده وحقارت آنها در برابر نعمتهاى عظيمى كه براي آنها در سراى آخرت آماده كرده ، با تعجّب وستايش اشاره فرموده است ، آشكار است كه نعمتهاى اين جهان اگر از نظر دوام وكثرت ومزيّت با نعمتهاى آخرت سنجيده شود بىاندازه پست وناچيز است ، وتوفيق از خداوند است . بخشي از اين خطبه است : مِنْ مَلَائِكَةٍ أَسْكَنْتَهُمْ سَمَاوَاتِكَ - وَرَفَعْتَهُمْ عَنْ أَرْضِكَ - هُمْ أَعْلَمُ خَلْقِكَ بِكَ - وَأَخْوَفُهُمْ لَكَ وَأَقْرَبُهُمْ مِنْكَ - لَمْ يَسْكُنُوا الْأَصْلَابَ - وَلَمْ يُضَمَّنُوا الْأَرْحَامَ - وَلَمْ يُخْلَقُوا مِنْ مَاءٍ مَهِينٍ - وَلَمْ يَتَشَعَّبْهُمْ رَيْبُ الْمَنُونِ - وَإِنَّهُمْ عَلَى مَكَانِهِمْ مِنْكَ - وَمَنْزِلَتِهِمْ عِنْدَكَ وَاسْتِجْمَاعِ أَهْوَائِهِمْ فِيكَ - وَكَثْرَةِ طَاعَتِهِمْ لَكَ وَقِلَّةِ غَفْلَتِهِمْ عَنْ أَمْرِكَ - لَوْ عَايَنُوا كُنْهَ مَا خَفِيَ عَلَيْهِمْ مِنْكَ - لَحَقَّرُوا أَعْمَالَهُمْ وَلَزَرَوْا عَلَى أَنْفُسِهِمْ - وَلَعَرَفُوا أَنَّهُمْ لَمْ يَعْبُدُوكَ حَقَّ عِبَادَتِكَ - وَلَمْ يُطِيعُوكَ حَقَّ طَاعَتِكَ - ( 21655 - 21574 ) [ لغات ] ( مهين ) : خوار - كوچك ( منون ) : روزگار ( مكانة ) : جايگاه ( زرى عليه ) : كار أو را بيهوده شمرد ( تشعّب ) : پخش شدن وپراكنده كردن ( ريبة ) : رويدادهاى ناگوار روزگار ( كنه الشّىء ) : نهايت حقيقت آن چيز [ ترجمه ] « برخى از فرشتگان را در آسمانهايت جاى دادى ، وآنان را از زمين بالاتر بردى ، آنان از همه آفريدگانت به تو داناتر ، وترس آنها از تو بيشتر واز