پس از طىّ مراحل ياد شده . مردى را كه مشهور بود هرگز از پول خودش گوشت نخورده است - هر چند در نزد ديگران خورده باشد - حاضر مىكردند ، وأو را « حرضه » مىناميدند . آن گاه دستهايش را در پارچه‌اى مىپيچيدند وبر سر انگشتانش پارچه مىبستند ، كه خصوصيّات تيرهاى قمار را تشخيص ندهد . جعبهء تير يا همان كيسه‌اى كه تيرهاى قمار در آن بود در اختيارش مىگذاشتند . مردى پشت سر أو مىايستاد كه به أو ( رقيب ) مىگفتند . پس از آن اجازه مىيافت كه تيرها را يكى يكى بي آن كه به آنها نگاه كند ، بيرون آورد وتحويل دهد . قماربازان به انتظار مىايستادند كه چه خواهد شد ؛ در بيم واميد ؛ هر كس تيرش از جعبه بيرون مىآمد به اندازهء سهمى كه تيرش نامگذارى شده بوده از گوشتها برنده مىشد . آن كه تيرش وقتي بيرون مىآمد كه ديگر سهمى باقي نمانده بود . به اندازهء سهم تيرش بايد به صاحب شتر غرامت مىداد . به عنوان مثال اگر اتفاقا ابتدأ تيرى كه المعلى نام داشت وداراى هفت سهم بود بيرون مىآمد هفت قسمت گوشت را صاحب المعلى مىبرد . واگر پس از آن ، تير « المسيل » كه شش سهم داشت بيرون مىآمد ، سه سهم باقيمانده را صاحب مسيل مىبرد ، وسه سهم هم طلبكار مىشد ، وچون ديگر سهمى نمانده بود ، بايد قماربازان ديگر كه تيرشان برنده نشده بود ، از گوشت شتر ديگرى غرامت وتاوان ، مىدادند . چهار تير أوغاد اگر بيرون مىآمد سهمى نداشت ، واگر هم مىماند غرامت نمىداد ، چون به اصطلاح پوچ وبىسهم بودند . نقل شده است كه بازى كنان خوردن اين گوشتها را برخود حرام كرده بودند وبه ميهمانى اختصاص مىدادند . پس از بيان كيفيت بازى قمار « ميسر » وجه مشابهت مسلمانى كه به دليل شرمسارى وملامت ، از گناه پرهيز مىكند ، با قمارباز پيروز در كلام علي ( ع ) اين است كه قمارباز قبل از شروع بازى ، موفقيّت بيرون آمدن تيرى را كه برايش