راه باطلشان بازنگردند تيزى شمشير را به آنها حواله مىكنم . فرشتگان بزرگوار نويسندگانى هستند كه آنچه ما انجام مىدهيم مىدانند واعمال كساني را كه به آنها گماشته شده‌اند در دفتر مخصوصى مىنويسند ودر روز قيامت بدانها گواهى مىدهند . ( 5197 - 5186 ) فرموده است : ومن العجب بعثتهم الىّ ان ابرز للطّعان وان اصبر للجلاد . امام ( ع ) از تهديد آنها تعجّب مىكند زيرا آنها بر شجاعت وجنگجويى وصبر بر مشكلات أو واقفند ، اين سخن را امام ( ع ) به صورت استهزا وبه عنوان تعجّب آورده است . ( 5199 - 5198 ) فرموده است : هبلتهم الهبول يعنى گريه كنندگان به حالشان گريه كنند . اين عبارت از كلماتي است كه عرب با آن نفرين مىكند . ( 5209 - 5200 ) فرموده است : لقد كنت وما اهدّد بالحرب ولا ارهب بالضّرب . يعنى از جنگ وستيز نمىترسم . ( 5220 - 5210 ) فرموده است : وانّى لعلى يقين من ربّى وفي غير شبهة من ديني . اين جمله تأكيد امام ( ع ) است بر توانائىاش به جنگ وجذب دلهاى شنوندگان به اطمينان به اين كه وى بحق از جانب خداست تا در جنگ وستيز با بينش كامل از أو پيروى كنند زيرا وقتي كه انسان يقين كند كه امام ( ع ) بر حقّ است وياور دين خداست شبههء باطل در چهرهء يقينش نيست وبر مقاومتش در سختيها افزوده مىشود وتوانايى پيكارش افزون مىگردد ودر ناخوشايندها ثابت قدم مىماند . بر عكس ، آنها كه چنين نباشند با دل شبهه‌ناك به جنگ مىپردازند وچشم بصيرتشان پوشيده مىماند ، يا به متاع دنيا دل مىبندند وأمور باطل آنها را رهبرى مىكند . توفيق از خداوند متعال است . اين جا پايان جلد اوّل است واوّل جلد دوّم اين كتاب را خواهيد خواند .